Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ben inanmam abuk sabuk sözlere,
İki ayaklı yılandaki gözlere,
Benim sözüm utanmayan yüzlere,
Adam adam olurdu biraz vicdan olsaydı.

Boştur dünya Düşün öbür tarafı,

Bilmiyerek yalan söyleyen kişi,
Habersiz her şeyden bilmiyor işi,
Doğruluk dürüstlük her şeyin başı,
Bile bile yalan söyler yalancı.

Halinden belli olur iki yüzlü olan,

Umutsuz bekleyiş meçhul bir hayat,
Dermansız derdime çare olmaz diyet,
Çekerim çileyi bitmiyor şayet,
Kader bana ben kadere kıl oldum.

Mecburmuyum kula kulluk yapmaya,

Yokluğunda içim ağlar kan kusar,
Beni ancak yârim bağrına basar,
Bu Dünyada ondan başka neyim var,
Ben o yâri incitemem üzemem.

Gece gündüz hayalimde görürüm,

Herkes gibi iki yüzlü olamam,
Çok ararım dürüst bir dost bulamam,
Benim sonum ne olacak bilemem,
Keşke gelmeseydim dünya ben sana.

Telaşım uğraşım bitmiyor derdim,

Hayel bana bir pencere açıyor,
Hayat yükü ağır dehşet saçıyor,
Gündüz gece uykularım kaçıyor,
Az düşünsen hiç olmuyor.
Çok düşünsem dolmuyor.

Zalimdir zorbadır yaşayan ölü,
Güzel dünya neden olsun kan gölü,
Vuranda kıranda dünyanın dölü,
Azgın nesil zamana bak zamana.

Hain şerefsizlerin rast gelir işi,

Gün gelince ecel ferman dinlemez,
Herkesi bir tutar taraf yanlamaz,
Bilen bilir bilmeyenler anlamaz,
Azraile Can vermesi çok zordur.

Ne gerek var bu canıma gastime,

Sırma saçlar kara kaşlar o biçim,
Gönlüm bir güzelde yanıyor içim,
Yaş elli olsada ak dolsa saçım,
Bal dudaklı Güzellere hastayım.

Güzeller dize getirir Ağayı Beyi,

Adam isen aç gözünü uyuma,
Nasihatim kardeş amca dayıma,
Ulan nankör üç kuruşla büyüme,
Bak Kavata büyüdükçe büyümüş.

Paran pulun varsa deki banane,