Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çok bilmiş ukala beterden beter,
Böyle insanlar yakın dostunu satar,
Çıkarına ters düş başından atar,
Hain şerefsizden lanet ne varki.

Eşe dosta arkadaşına uymaz,

Kimse yazık demez gitti ölenler,
Gideni aratır oldu gelenler,
Lanet olsun bu Vatanı bölenler,
Haksızlarla yaşamaya alıştık.

Suçlu suçsuzum der belenir aka,

Zalimden zorbadan özür dilemem,
Asla doğruluğu kalpten silemem,
Bilmem bu gün bilmem yarın bilemem,
En sonunda Hak yerini bulurmuş.

Boynum kıldan ince Hakkın yoluna,

Aynı haka sahip aynı kabine,
Helal haram demez atar cebine,
Böyle insanlar girsin yerin dibine,
Lanettir yaramaz hak yiyen gardaş.

Yok vicdanı yoktur Dini imanı,

Nedense durgun akar oldu çoşkun sel,
Aramıza giren rüzgâr ile yel,
Bir zaman dost idik şimdi olduk el,
Hani dostum sen dostunu satmazdın.

Seni nefis hırsı bir telaş sarmış,

Dost görünür gelir yüze gülerek,
Olurmu yalanla suçu silerek,
Hak yiyorsa insan hemde bilerek,
Hak yiyipte oruç tutmak olurmu.

Eğer sözlerime var ise kızan,

Hep arkandan binbir dümen çevirir,
Belkide gıybetine küfür savurur,
Yüzyüze gelince birden kıvırır,
Hayırsız dost yüze gülse ne olur.

Dışı insan içi şeytan doludur,

Yavaş akar sular durgun,
Düven çekmez öküz yorgun,
Bekle bekle gelir bi gün,
Bile bile balduz Suna.

Ahkâm kesen senden naçar,

O güzellik bir yana dünya bir yana,
Canımdan can parçası can katar cana,
Cazibe bakışlar hoş gelir bana,
Asıl o güzelin gözleri güzel.

Aşk ile sevdada tanımam sınır,

Bana yeter kâfi gelir ithamı,
Doğruda yanlışda olsa görür hatamı,
Her nereye gitsem çizer rotamı,
Benle hayat boyu yürür gözlerim.

Aslında insanın düşmanıdır dil,