Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Senide benide doğuran ana,
İmkanı yok ölüm haktır her cana,
İster inan ister inanma bana,
Bir gün gelen bir gün gider dünyadan.

Ölüm haktır fazla takma kafana,

Ben inanmam abuk sabuk sözlere,
İki ayaklı yılandaki gözlere,
Benim sözüm utanmayan yüzlere,
Adam adam olurdu biraz vicdan olsaydı.

Boştur dünya Düşün öbür tarafı,

Yalan dolan saltanatlar sürersin,
Gıybetime gerilerden ürersin,
Yobaz sen kendini nerde görürsün,
Bizde yalan dolan hile bulunmaz.

Kalpten geçer ateşimde közümde,

Aç gözlüdür doymaz nefsin esiri,
Hoş görünür kimse yok der kusuru,
Sessiz sakin havlamadan ısırı,
Pitpul tipli bizim köyün köpeği.

İlk defa rast geldim böyle kavata,

Bin dokuzyüz seksenlerde başladım,
Farkında olmadan günah işledim,
Olmayınca gece gündüz düşledim,
Gerçektende aptalmışsın Veysel sen.

İçtim bu güne kadar ta o zamandan,

Doğrunun dürüstün sende yok yeri,
Hüküm sürer oldu şercinin şeri,
Böyledir değişmez ezelden beri,
Arsızın hırsızın Cenneti Dünya.

İyi kötü bir tutamam herkesi,

Herkesin elinde bu Dünya darsa,
Kimin umrundaki kendini yorsa,
Dünya içinde başka bir Dünya varsa,
Asıl yaşanacak yer burasıdır.

Dünyada yakana dikmedin ömrü,

Zalimdir zorbadır yaşayan ölü,
Güzel dünya neden olsun kan gölü,
Vuranda kıranda dünyanın dölü,
Azgın nesil zamana bak zamana.

Hain şerefsizlerin rast gelir işi,

Hayel bana bir pencere açıyor,
Hayat yükü ağır dehşet saçıyor,
Gündüz gece uykularım kaçıyor,
Az düşünsen hiç olmuyor.
Çok düşünsem dolmuyor.

Yargıya el atanları asardı,
Bu Vatanı soyanları keserdi,
Güzel yurdum Yüce Atamdan eserdi,
Atam görse halimize ne derdi.

Çıktık zivaneden döndük deliye,