Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Başını Kaldırp bakmaz yukarı
Adam olmaz şerefsizin sakarı,
Takla atar eğer varsa çıkarı,
Kendini düşünen gavat işte bu.

Seni tavlar sana önden yol verir,

Göz açtım dünyaya gerçeği gördüm,
Uğraşım boşuna kendimi yordum,
Yıllardır bu soruyu herkese sordum,
Tadı yok tuzu yok bu nasıl Dünya.

Bir acayip gelme gitme dünyası,

Yalan dolan saltanatlar sürersin,
Gıybetime gerilerden ürersin,
Yobaz sen kendini nerde görürsün,
Bizde yalan dolan hile bulunmaz.

Kalpten geçer ateşimde közümde,

Durmak bilmez yaram kanar gürleşti,
Bak dünkü ite Şer içinde şerleşti,
Kem sözleri kurşun gibi yerleşti,
İçim ölmez bir zalimin yüzünden.

Bir işi tersine yapar kastine,

Aç gözlüdür doymaz nefsin esiri,
Hoş görünür kimse yok der kusuru,
Sessiz sakin havlamadan ısırı,
Pitpul tipli bizim köyün köpeği.

İlk defa rast geldim böyle kavata,

Herkese açık bana dumanlı dağlar,
Eşsiz dostsuz dünya bana ne sağlar,
Elim ayağım titrer içim kan ağlar,
Bu gün bana dokunanı yakarım.

Daldım derinlere baktım geriye,

Ne söylese binbir sözüde yalan,
Sade zorbalıkta çareyi bulan,
Dün ne idin bu gün ne oldun ulan,
Bu günde aç yarında aç aç köpek.

Malkülk kalır yoktur kefinin cebi,

Geldi geçti işte bakma sen düne,
Bir bakarsın taş dolaşır pendine,
Her İnsanı nefsi düşman kendine,
Çile üstü çile dolu bu Hayat.

Bilirsin Dünyada çoktur nankörler,

Gözler kaşlar süzmeli,
Şeker bdem ezmeli,
Başında al yazmalı,
Bu güzel başka güzel.

Kalem kaş badem gözlü,

Döküldü dişlerim büküldü belim,
İki ayaklı şeytan zalimden zulüm,
Bazende tez zamanda gelmezki ölüm,
Bu güzelim Dünya dar geldi bize.

Aklar düştü gayrı gitmez saçımdan,