Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Örneği can yakan bolu beyine,
Asla uğramam zalimlerin köyüne,
İçi Şeytan dışı İnsan neyine,
Haksızın Kurbanı Bayramı olmaz.

Bayram diye Kurban keser bak şu nedene,

İnan bana korkağın peşinden koşmam,
Bilirim haddimi sınırı geçmem,
Darıldığım çeşmeden kırk yıl su içmem,
Hiç bir zaman haininin dostu olmadım.

Bülbülün marazı bilmem gülemi,

Saklar gizli yüzünü geçek dost dersin,
İki yüzlü şeytan yanar dönersin,
Ne diyemki Allah belanı versin,
Güvenmiştim sana ulan şerefsiz.

Aslında senbir yaşayan ölüsün,

Mazlum ile masumun ahını alan,
Olurmu doğru işi tersine plan,
Eğer bir insanda var ise yalan,
Böyle kişilerden her şey beklenir.

İnsanlar acayip bilmem ne halsa,

Oniki ay üçyüz altmış altı gün,
Yaprak yaprak tek tek adıda takvim,
Hep onun içinde tükenen ömrüm,
Her gün tek tek yırttım attım ömrümü.

Şart olan bu herkes Allaha kulsa,

Bir eli kaymakta bir eli yağda,
İnternet telefon bağlantı ağda
Yirminci yüz yılda hemde bu çağda,
Artık Moda oldu ceb Telefonu.

İstediğin yerde hazır anında,

Kötü yola kurban etme bu canı,
Hak bende Ademde kendini tanı,
Yaşamdan geriye kalan her anı,
Ne var ne yok herşey insandan geçer.

Budur hayat kursu Dünya bir okul,

İyiyse iyidir kötüyse kötü,
Ben bilirim iki ayaklı iti,
Dünyanın en hain rezil ibreti,
İnsanlardan başka zalim tanımam.

Nefsinin uğruna yakıpta yıkar,

İki yüzlü kullar dünyası fani,
Daha önce nasılsa bugünde aynı,
Bundan insanlığın büküktür boynu,
Ben kendi kendimi bildim bileli.

Nerde kaldı hani eski dostluklar,

Bir İnsana iyi der bel bağlarsın,
Sonra pişman olur yürek dağlarsın,
Söz Kâr etmez yaka yırtar ağlarsın,
Dört bir yanım iki ayaklı it dolu.

İnsan gibi İnsana değer ver değer,