Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ölüm haktır kaçamazsın kaçılmaz,
Zordur srat körüsünden geçilmez,
İnsanları ayrım yapıp seçilmez,
Kendini düşünür oldu insanlar.

Kardeşte olsa taraf tutmaz yanlamaz,

Uzatmış sakalı uzatmış saçı,
Zamane gençliği bayırın açı
Tabiki hepsi değil sade bir kaçı,
İnsanlıktan anlamaz şimdiki piçler.

Kulağında küpe burnunda hızma,

Bende sıradan bir kuldum,
Ne derman ne çare buldum,
Bıktım Candan deli oldum,
Yıldım Dünya senden yıldım.

Her İnsanı Adam sandım,

Hani dostum hani hak yemek yoktu,
Malmülk servet seni kaprise soktu,
Hani Müslümanın malı ortakdı,
Tutarım yakandan hesap sorarım.

Görünen bu komşusu açken kendi tok,

Harbi İnsan dürüstlüğü terketmez,
Önce söz veripte sonra çarketmez,
Olsa nolur olmasada farketmez,
Mertlik Bize Para puşta yakışır.

Nerde atıp tutup o söz verenler,

İnsan kalbindeki dürüstlük ölmez,
Kimsenin ettiği yanına kalmaz,
Hiç kimse kimsenin kalbini bilmez,
Beni benden başka kimse tanımaz.

Ne dertlerim biter nede kederim,

Kargalara yem ederler şahini,
Hak istersen derler Vatan haini,
Tazyikli su ile ölçer boyunu,
Hak isteme kimse duymaz sesini.

Hırsız olsan herkes sırtını ovar,

Şu cihanda Alevidir tek yiğit,
Kızılbaşı asla sevmez yobaz it,
Taş koyma yoluma git başımdan git,
Karabaşın derdi neymiş benimle.

Yasalara kendisini koz eder,

Adamdır dediğim itten it oldu,
Yüce Allah'ım onun aklını aldı,
Kem sözü söylemek sanamı kaldı,
Kendini bilmezden gelen söze bak.

Bilmem bu şerefsizi kimler öğütler,

Ağam bir tuş ile çıkyor aya,
El aya giderken biz kaldık yaya,
Kimse baki kalmaz fani Dünyaya,
Kendini boş yere yorma Veysel'im.

Hayat roman Dünya acayip filim,