Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ölüm haktır kaçamazsın kaçılmaz,
Zordur srat körüsünden geçilmez,
İnsanları ayrım yapıp seçilmez,
Kendini düşünür oldu insanlar.

Kardeşte olsa taraf tutmaz yanlamaz,

Bende sıradan bir kuldum,
Ne derman ne çare buldum,
Bıktım Candan deli oldum,
Yıldım Dünya senden yıldım.

Her İnsanı Adam sandım,

Harbi İnsan dürüstlüğü terketmez,
Önce söz veripte sonra çarketmez,
Olsa nolur olmasada farketmez,
Mertlik Bize Para puşta yakışır.

Nerde atıp tutup o söz verenler,

Hani dostum hani hak yemek yoktu,
Malmülk servet seni kaprise soktu,
Hani Müslümanın malı ortakdı,
Tutarım yakandan hesap sorarım.

Görünen bu komşusu açken kendi tok,

Uzatmış sakalı uzatmış saçı,
Zamane gençliği bayırın açı
Tabiki hepsi değil sade bir kaçı,
İnsanlıktan anlamaz şimdiki piçler.

Kulağında küpe burnunda hızma,

Nedense durgun akar oldu çoşkun sel,
Aramıza giren rüzgâr ile yel,
Bir zaman dost idik şimdi olduk el,
Hani dostum sen dostunu satmazdın.

Seni nefis hırsı bir telaş sarmış,

Çok bilmiş ukala beterden beter,
Böyle insanlar yakın dostunu satar,
Çıkarına ters düş başından atar,
Hain şerefsizden lanet ne varki.

Eşe dosta arkadaşına uymaz,

Dost görünür gelir yüze gülerek,
Olurmu yalanla suçu silerek,
Hak yiyorsa insan hemde bilerek,
Hak yiyipte oruç tutmak olurmu.

Eğer sözlerime var ise kızan,

Zalimden zorbadan özür dilemem,
Asla doğruluğu kalpten silemem,
Bilmem bu gün bilmem yarın bilemem,
En sonunda Hak yerini bulurmuş.

Boynum kıldan ince Hakkın yoluna,

Aynı haka sahip aynı kabine,
Helal haram demez atar cebine,
Böyle insanlar girsin yerin dibine,
Lanettir yaramaz hak yiyen gardaş.

Yok vicdanı yoktur Dini imanı,