Doğruluk dürüstlük kan ile göndür,
İnsanı hayata döndüren yöndür,
Önce içindeki ateşi söndür,
Sakın yeme kul Hakkından uzak Dur.
Sakın alma mazlumların ahını,
Bir lokma ekmeğe eziğiz ezik,
Acınacak halde durum çok yazık,
Olmaz olsun eğer böyleyse tüzük,
Söyle dostum kulun kulu olur mu?
Yoksulun üstünde duman kalkmıyor,
Halede kendince inat ediyor,
Modurdanır durur kime ne diyor,
Bilmemki sonumuz nere gidiyor,
Zalimin zulmünden kurtulmak çok zor.
Dokuz köyden kovarlar doğru olunca,
Her adamı adam sanma bakıp boyuna,
Ters gidersen huyu ile suyuna,
Vallahi şaşırdım ben bu oyuna,
Ne kadar zor insanlara yaranmak.
Dokunsam teline dertli öter sazım,
Bir zamana kadar Türkçe bilirdi,
Dediğini yapmasaydı ölürdü,
Bilmem akıllandı bilmem delirdi,
Çok biliyor Osmanlının çocuğu.
Bende sade Atatürkü tanırım,
Kimse durduramaz içimdeki aşkı,
Alev alev yanar kalbimin köşkü,
Sevilmek ve sevmek öyle bir işki,
Sözde değil özden sevdim ben seni.
Dünya bir acayip yaşananlar sır,
Dürüst olduğum halde şaşırdım yolu,
Yaradanın hatırına sevdim her kulu,
Her yanım hırsızla arsızla dolu,
Zalimlerden bu Dünyada rahat yok bana.
İki yüzlü bukelemün girer her renge,
İyi yoldan kötü yoldan anlamaz,
Hiçte umurunda değil tınlamaz,
Çizmiş rotasını sözde dinlemez,
Ne söylesen rezil İnsan uslanmaz.
Erkek bayan İnsanların hepisi,
Dost diyerek dost yoluna ölürüm,
Halim sormaz dostum yalnız kalırım,
Ne çektiğimi ancaki ben bilirim,
Ne yapsamda rezil gönlüm uslanmaz.
Herkesi ben kendim gibi dot sandım,
Bir akşam bir sabah geceyi sorma,
Dünya ezelden böyle kendini yorma,
Sana tek tavsiyem sakın ha durma,
Önce Allah'a sığın ölüm yakındır.
Bu fani Dünyada ölmem diyenler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!