Bir zamanlar selam verir alırdın,
Saygı sevgi hatır hürmet bilirdin,
Çıkarına ters düşünce delirdin,
Olmaz olsun senin gibi müslüman.
Şairim her zaman dürüsttü seçti,
Yelpaze olamam başı dumana,
Kâbus hayatımız döndü romana,
Ayak uyduramam azgın zamana,
Ben böyleyim senin gibi olamam.
Sanmaki şu anda dünyanın sonu,
Nankör senin gibi dar göz değilim,
Ben yaparım her insana eğilim,
Sence bir olurmu şal ile kilim,
Sen beni kendine benzetemezsin.
Alırsın bir liraya satarsın ona,
Herkesi adam sanma boyuna bakıp,
Doğruya dürüste bulunmaz rakip,
İyiyi kötüyü az çok ederim takip,
Bu Alemde doğru olmak suç oldu.
Yalancı yalanla işi yürütür,
Zenginliğin yükü hafif taşınır,
Hain insan eker biçer aşınır,
Ehli olan bir söyler bin düşünür,
Dürüstlüğün yükü ağır bilirsin.
Vallah dostum taşıyamaz her İnsan.
Hayat hikayemiz bitmez romanda,
Tipi boran kaldık pusta dumanda,
Azgın nesil helede bu zamanda,
Başımıza taş yağarsa şaşırma.
Suçlu olan suçlu özür dilemez,
Gözüm yoktur malda mülkte parada,
Ayrılıklar iz bırakır yarada,
Çocukluk yıllarım geçti orada,
Terk etsemde unutamam köyümü.
Kurtlar kuşlar dağlar taşlar ağaçlar,
Bir kelimen olur binbir kelime,
Kimse uymaz irfan ile İlime,
Diken batsın bu susmayan dilime,
İşte oyerde yalakçının hası var.
İki ayaklı tilkilere has leşler,
Bunca rezilliğe alışmış millet,
Eksik olmaz başından her türlü illet,
Boş ver başkasını kendi işini hallet,
Gelen memnun giden memnun Veysel sanane.
Bu dünyada rast gelinmez alime,
Hain dostla merhabayı sonladım,
Ne bir taraf tuttum nede yanladım,
Yobazlarda önce şunu anladım,
Var gücünle çalışsanda nafile.
Yaşayarak oldum insan sarafı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!