Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnanmam nanköre oyuna gelmem,
Arkadan kuyu kazıp yüzlere gülmem,
Bizde adet böyle yalanı bilmem,
Her zaman kanundur benim son sözüm.

Kursaksız kediler leşlere uçar,

Çıkarcının çıkarına uygun gelmezsen,
Eğer yalan dedikodu bilmezsen,
Yalancının yalanına ortak olmazsan,
Söylersen gerçeği dostun bulunmaz.

Herşeye göz kapa üstüne gelme,

Bile bile taşa vurur baltayı,
Vardır ölüm hiç düşünmez öteyi,
Suçluda olsa kabül etmez hatayı,
Adam olmayana sözde kâr etmez.

Nasihatım ana bacım halama,

Kendisini adapta etmiş inada,
Şaşkın kaldım inan ben bu konuda,
Kökten siler iz bırakmaz anıda,
Duman çıkmaz bacasından dumansız.
Saygı bilmez söz dinlemez amansız.

Demek benim sözlerime alındın,
Cahil değil sen şairi ne sandın,
Şüphelendin boş sözlere inandın,
Sen Şairi yaraladın Şükrü Bey.

Seven sayan dosta değer veririm,

Kalbimi derinden yaktı,
El gibi geriden baktı,
Sanki başka güzel yoktu,
Aşka susadım susadım.

Dudağı dem dili mezeli,

Bu olanlar bilmem nedendir niçin,
Vicdanı olmaz karnı tokun gözü açın,
Adam adam satmaz para pul için,
Sattı beni iki yüzlü Şempaze.

Ninesini boyar satar Dedeye,

Vicdan kabül etmez olan işleri,
Çoktur aramızda çıban başları,
Fark etmiyor küçük büyük yaşları,
Ne akıllı ne deli şaşkın İnsanlar.

Dert keder bir yandan ölüm bir yandan,

Gider ayık gelir kayık,
Dostlar buna herşey layık,
Söz dinlemez dili büyük,
Şaşkın katmerci katmerci.

Sırtında unla çıkar evden,

Senin gibilere öküzmü denir,
Asla demem öküzün etide yenir,
Hesat kalpli beni edersin sinir,
Maymun surat sana insan diyemem.

Uyur gezer göz açıp gerçeği görmez,