Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Düşünrüm hep sorarım ben bana,
Sefil beden yazık günah bu cana,
Tek kurtuluş yolu candan bıkana,
Ölmeyince dert kederim bitmezmiş.

Göz klavuz yalan değil görünen,

Sonuçta Dünyada Allah'a kulsun,
İnsan oğlu ne yitirdi ne bulsun,
Ne kadar mal mülkün olursa olsun,
Yiğitte olsan ölüm yıkar adamı.

Şu zalim Dünyaya canını adarsın,

Doğarsın büyürsün yaşar ölürsün,
Onu Allah bilir gider gelirsin,
Sen bu işi benden iyi bilirsin,
Her şey bu Dünyada ölünce biter.

Ne ararsın şerefsizde şerefi,

Dünya zenginlerin başının tacı,
Kim tanır fakiri yoksulu açı,
Boşuna zorlama inatçı keçi,
Herkes günü gelir ölür gidermiş.

Ne ettinse senin günahın sana,

Kimi trilyonla oynar,
Kimi kaynar suda kaynar,
Nankör insanlığı çiğner,
Bu dünyada neler dönüyor neler.

Gariplerin sesi gitmez uzağa,

Dünyada zalimler hainler çoksa,
Eğerki garibe dışlanmak haksa,
Sana destek çıkan hiç kimse yoksa,
Düşünmekten başka ne gelir elden.

Beş para etmeze köle olursun,

Fayda yoktur Ana Baba kardeşten,
Sonunda olursun tırnaktan dişten,
Ömür boyu gitmez nefretin içten,
Unutulmaz ne günlerdi o günler.

Hepten dışlanırsın çırak çıkarsın,

O tatlı dilliler narin sözlüler,
Ceylan bakışlılar badem gözlüler,
Cennetin hurisi Melek yüzlüler,
Güzel olan nerde olsa belli olur.

Gümüştendir güzellerin taçları,

Ne yazıkki ömür gelip geçiyor,
Mecburu hayatın tadı kaçıyor,
Dostlar akrep olmuş zehir saçıyor,
Bu Dünyanın ne tadı var ne tuzu.

Sular seller gibi coştuk çağladık,

Allah bilir inat etme şart koşma,
Kendini müslümanım deyipte coşma,
Cennet bura Cennet derdine düşme,
Öbür Dünya nerde görünmez Hacı.

Varsa oksa Allah bilir aldanma,