Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Suçlu iken suç üstüne çıkarsın,
Kanallarda bülbül gibi şakarsın,
Kul hakkına yan göz ile bakarsın,
Hodri meydan vicdan varsa istifa.

Fırsat sende diye hüküm yürütme,

İnanmam güvenmem yalancı dile,
Haktan değil zalim kuldandır çile,
Uyuyorsa bu millete az bile,
Ne var ne yok vur Milletin sırtına.

Ne adalet kaldı nede bir yargı,

Senin için göze alırım ölümü,
Gel yeterki sen sıkı tut elimi,
Nasıl kıskanmayım Cennet gülümü,
Kıskanacak kadar varsın güzelim.

Sen ömrüme ömür katan ilaçsın,

Ne seni ondurur nede kendisi onar,
Kendisini kısmet verici sanar,
Bana ayrı sana ayrı dert yanar,
İki Yüzlü Hainlerden uzak dur.

Yapar dedikodu koğu gıybeti,

İşyerinde üç çakal hemde alt kademe,
Kendini bir şey sanar beni sanar hademe,
Gelde dostum böylelere ne deme,
Tirip yapar üç tane dangalak.

Oturmuş yabancı kızları izler,

Bir gün gelir bir gün gidersin ama,
Gamı kaseveti atamam Dama,
Ne gerek kedere ne gerek gama,
Üç Günlük Dünyayı dar etme Bize.

Dünya yalan hayat benzer filime,

İnsan olan insan sonradan azmaz,
Benim kitabımda yalnışlar yazmaz,
Üç günlük dünyada dost dostu üzmez,
Sildim seni kalpten çoktan unuttum bile.

Kardeşinde olsa at kalbinden sil gitsin,

Yaratmış Yüce Allah şeytanı cini,
Şimdi aratır oldu gelen gideni,
Doğruyu söylersen dışlarlar seni,
Bu nesille uğraşması zor dostum.

Derdi olmyan içten içten inlemez,

Bu dünyada kimse yokmuş kendi var,
Güneş olsa sade kendine doğar,
Ne bir selam verir ne boyun eğer,
Kendini beğenen ukala insan.

Ben böyleyim der her yerde övünür,

Sıradan bir garip kulum,
Şaştı rotam şaştı yolum,
Hain dolu sağım solum,
Dünyada insanlara yaranamadım.

Kör şeytan düştü peşime,