Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gider ayık gelir kayık,
Dostlar buna herşey layık,
Söz dinlemez dili büyük,
Şaşkın katmerci katmerci.

Sırtında unla çıkar evden,

Bu olanlar bilmem nedendir niçin,
Vicdanı olmaz karnı tokun gözü açın,
Adam adam satmaz para pul için,
Sattı beni iki yüzlü Şempaze.

Ninesini boyar satar Dedeye,

Elde değildir dünyaya gelmek,
Hakkındır insansan gerçeği bilmek,
Günahın çok ise zordur ölmek,
İyilikte kötülükte senin elinde elinde.

Cahil insan engeli aşamaz aşmaz,

Ne kadar yüzüme gülsede benim,
Zindan oldu senle geçen her günüm,
Yaptığın işlekler dondurur kanım,
Git benden uzak dur senden dost olmaz.

Yeter ki insan ol farketmez ırkın,

İçten haset hesat öfke kin kusar,
Haklı karşısında haksıza susar,
El üstünde tutar bağrına basar,
Çoktur Memlekette şerci İnsanlar.

Dünya kendininmiş gibi yüz tutan,

İnsan diyemezsin maymun heybetli,
Çoktur bizde çoktur koğu gıybetli
Konuştursan nankör sendende dertli,
Kalpten haset hesatlara inanma.

Yüze güler gelir dostum diyerek,

Eğerki ektiğin kurur bitmezse,
Eşin dostun seni mutlu etmezse,
Zamane Evlatına gücün yetmezse,
Her şeyi olduğu gibi kabül et.

Kendince ağayım paşayım dersin,

Bile bile doğru yoldan saparsın,
Nefis uğruna kör şeytana taparsın,
Ne yaparsan bu Dünyada yaparsın,
El ayağın şaşar hesap gününde.

Her derdine derman sandın paramı,

Ser vermez sırvermez kendin beğenir,
Akıllıyım diye içten sevinir,
Numarayla ağlar sızlar dövünür,
Her yerde her toplumda çok olur cambaz.

Sır vermez çıkar için canını adar,

İncedir zariftir İnsanın kalbinin köşkü,
Var ise içinde Şüpheyle kuşku,
Mecnunun Leylaya yandığı aşkı,
Aşk yanar kalbinde közden ibaret.

Düşünki herşeyin ilacı sabır,