Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ağrı dil yarası söyler hokkabaz,
Bakar eşin dostun hep yobaz yobaz,
Tok olanlar aç halinden anlamaz,
Yoksa paran pulun hayat toz duman.

Eşin dostun sever seni parayla,

Sanma biter düzenbazın oyunu,
Bir gün olsun hiç değişmez huyunu,
En yakın dostların kazar kuyunu,
Her olur olmazdan hayır bekleme.

İşine yararsan bağrına basar,

İnsan bedeninde gelmiş dünyaya,
Söz kâr etmez yam yam kabadayıya,
Hele bir bak dağdan inen ayıya,
İnsan bedeninde hayvan kılıklı.

Ormanı kesilmiş dağı kurumuş,

Şerre şer işe kol sıvar,
Tam bir davar oğlu davar,
Bir örneğide burda var,
Hem yalancı hem yalama.

Bile bile hemde ayan,

Tilki karga ortak itin leşine,
Aç gözlüler düşmüş nefsin peşine,
Karışırlar Yüce Allah'ın işine,
Hep reziller sahiplenmiş Dünyayı.

Birileri usanmaz haram yiyerek,

Ne hayalin belli olur ne düşüm,
Zehir olur her gün ekmeğim aşım,
Çirkin ile günmü geçer kardeşim,
Bu Dünyada güzel sevmek murattır.

Hastayım ben gözlerinin nuruna,

Cennet Meleğimi tomurcuk gülmü,
Kendine bağlayan o tatlı dilmi,
Benim gördüklerim acep hayelmi
Güzelinde güzeli var Dünyada.

Sırma saçı kara kaşı gözleri,

Kimileri aç gezer kimisi toktur,
Belliki tükenmez dert çile çoktur,
Ta ezelden böyle değişme yoktur,
Dünya aynı dünya gün aynı gündür.

Sürenler sürüyor saltanat sefa,

Dar günümde hal hatırım sormayan,
Üç adımlık yola kendin yormayan,
Kendine alıp başkasına vermeyen,
Güvenim yok İyi günün dostuna.

Var gününde olmaz senden iyisi,

Bir dizi güzeller koyulur yola,
Gider kaldırımda gezer kol kola,
Ölüm yokmuş güzel seven her kula,
Deli eder kaşındaki karalar.
Güzel bakışları Kalpten yaralar.