Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yapmayı düşünmez yıkar durmadan,
Haz alır zevk alır vurup kırmadan,
Çok güvenme süal edip sormadan,
Ne beklersin özü çürük insandan.

Çoban olsa kurt dadanır sürüye,

İnandırmak ister yalan laf ile,
Ne söylesen şerefsize nafile,
Ben inanmam böyle kara cahile,
Yalan söyler palavracı yalancı.

Çok ciddi konuşur hemde çok kibar,

Gel kardeş uğraşma hali yamanla,
Eğer insan isen derdimi anla,
Alan almış satan satmış zamanla,
Para bizim gibi gariplerde yok.

Fakir yoksul dert çileye alıştı,

Laftan almaz sözden almaz yol bilmez,
Düşmana inat dosta iki adım gelmez,
Allah bilir böyleler sürünür ölmez,
Gamsız iddaasız Ördek kursaklı.

Ördek derken ördek bile bundan iyidir,

Gece saat sıfır üç sene iki bin on üç,
Yine koptu fırtına durum bir acayip güç
Üç aydır ben burdayım görmemiştim böyle hiç,
Yine coştu marmara on dört eylül sabahı.

Tuzla'dan bu tarafa vurur dalga sahile,

Önce iyi düşün İnsanca yaşa,
Şükret haktan gelen ekmeğe aşa,
İstersen ağa ol istersen Paşa,
Asıl gerçek dünya ordadır orda.

Yaşananlar hayatta sanki bir roman,

Nasıl senden hayır bekledi vatan,
Yaşasaydı askere almazdı Atan,
Amcaya sövülmez birazcık utan,
Bir baktımki göz önüme puşt geldi.

İnsanı soğutan o acı dildir,

İyiden iyiye yıprandı beden,
Bende anlamadım sebebi neden,
Bıktım bu Dünyadan bıktım iyiden,
Akşam Gün batınca sabah olmasa.

İçinden çıkamam derine dalsam,

Herkesin malmülkü kendine haktır,
Varsa paran pulun yok ise yoktur,
Vade yetti engel olamaz doktor,
Omuzlar üstünde alır giderler.

Varsa malın mülkün her gün överler,

İlkbahar yaz sonbahar adıda güzdür,
Ömrüm çalar aylar yıllar hırsızdır,
Elli ise elli yüz ise yüzdür,
Üç günlüktür dünya ömür kısa yol.

Olurmu ölümün yaşlısı genci,