Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir zamanlar kardeşimdin abimdin,
Ne bilem şeytandın ne bilem cindin,
Sessiz eşşeklerin sırtına bindin,
Yedin koca köyü doymadın Hasan.

Nam sayarsın ben dürüstüm demeyi,

Bu nasıl bir gençlik yok olmuş saygı,
Artar günden güne endişe kaygı,
Küçükten büyüğe saçmalık duygu,
Ne dediğini bilmez dünkü fırlama.

Koskoca amcaya ne demek ganki,

Yok işimde hurda hile,
Maskara oldum her dile,
Ne dert biter nede çile,
Dostum böyle hayatmı olur.

Mutlu bir hayat sürmedim,

Ne seni ondurur nede kendisi onar,
Kendisini kısmet verici sanar,
Bana ayrı sana ayrı dert yanar,
İki Yüzlü Hainlerden uzak dur.

Yapar dedikodu koğu gıybeti,

Senin için göze alırım ölümü,
Gel yeterki sen sıkı tut elimi,
Nasıl kıskanmayım Cennet gülümü,
Kıskanacak kadar varsın güzelim.

Sen ömrüme ömür katan ilaçsın,

İnsan olan insan sonradan azmaz,
Benim kitabımda yalnışlar yazmaz,
Üç günlük dünyada dost dostu üzmez,
Sildim seni kalpten çoktan unuttum bile.

Kardeşinde olsa at kalbinden sil gitsin,

Bu dünyada kimse yokmuş kendi var,
Güneş olsa sade kendine doğar,
Ne bir selam verir ne boyun eğer,
Kendini beğenen ukala insan.

Ben böyleyim der her yerde övünür,

Yaratmış Yüce Allah şeytanı cini,
Şimdi aratır oldu gelen gideni,
Doğruyu söylersen dışlarlar seni,
Bu nesille uğraşması zor dostum.

Derdi olmyan içten içten inlemez,

Çöktü kalkmaz üstümüze toz duman,
Akibeti belli değil ne zaman,
Azdı nesil azdı dinlemez aman,
Üç günlük Dünyanın tadı kalmadı.

O eski dostluklar nerede kaldı,

Kalbimi derinden yaktı,
El gibi geriden baktı,
Sanki başka güzel yoktu,
Aşka susadım susadım.

Dudağı dem dili mezeli,