Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şu cihanda Alevidir tek yiğit,
Kızılbaşı asla sevmez yobaz it,
Taş koyma yoluma git başımdan git,
Karabaşın derdi neymiş benimle.

Yasalara kendisini koz eder,

Kimileri yutar haksız kazancı,
Büyük iş yürütür oldu yalancı,
Geçim telaş bizde bitmeyen sancı,
Kafayı yememek elde değildir.

İş bilen bir tuşla vurur vurgunu,

Gelmesi kolaydır gitmesi zordur,
Gücün yetiyorsa zamanı durdur,
Bilinen gerçeği görmeyen kördür,
Dünya için kalp kırmayı değermi.

Eşe dosta derin yaralar açma,

Kezban değilde sanki kehribar,
Hoş konuşur pekte güzel çok kibar,
Derim abla nasılsın ve de ne haber,
Allah'ın ne güzel kulu Keziban.

ISS Akbank'ta güvenlik eri,

Nefse yenik düşen cahil kudurur,
Yıllarca kendince çırpınıp durur,
En yakın dostların sırtından vurur,
Yalancı iki yüzlü kalleş İnsanlar.

Her olur olmzla dostta olunmaz,

Ne fark eder iyi kötü anılar,
Hain olan kötülüğü yineler,
Geçse günler aylar geçse seneler,
Kulun Kulda ahı kallmaz diyorlar.

Eğer insan isen İnsanı üzme,

Akıl almaz durum ilginç bu konu,
Geçte olsa vardır her şeyin sonu,
Doğudan batıya yurdun her yanı,
Meydan çakallara kaldı neyleyim.

Saltanatı süren uyanık tilki,

Hain dostun bana olmaz yararı,
Atmış üzerinden namusu arı,
Yaşadıkça gördüm verdim kararı,
Kalbi eğri olanın işi doğru olmaz.

Eğerki bir insan yakınsa şere,

Önden gider şer kapısını açar,
Hiç bakmaz haline naçardan naçar,
Seni satar yarı yolda bırakıp kaçar,
Böyle şerefsizi ilk defa gördüm.

Sohpete ve söze düzene uymaz,

Veresiye alıp peşin satılmaz,
Sözlerine çocukta olsa katılmaz,
Meydanlarda boş boş nara atılmaz,
Çoktur böyle huysuz dili uzunlar.

Gerçek İnsan kini örnek alırmı,