Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya zenginlerin başının tacı,
Kim tanır fakiri yoksulu açı,
Boşuna zorlama inatçı keçi,
Herkes günü gelir ölür gidermiş.

Ne ettinse senin günahın sana,

Kimi trilyonla oynar,
Kimi kaynar suda kaynar,
Nankör insanlığı çiğner,
Bu dünyada neler dönüyor neler.

Gariplerin sesi gitmez uzağa,

Dünyada zalimler hainler çoksa,
Eğerki garibe dışlanmak haksa,
Sana destek çıkan hiç kimse yoksa,
Düşünmekten başka ne gelir elden.

Beş para etmeze köle olursun,

Fayda yoktur Ana Baba kardeşten,
Sonunda olursun tırnaktan dişten,
Ömür boyu gitmez nefretin içten,
Unutulmaz ne günlerdi o günler.

Hepten dışlanırsın çırak çıkarsın,

O tatlı dilliler narin sözlüler,
Ceylan bakışlılar badem gözlüler,
Cennetin hurisi Melek yüzlüler,
Güzel olan nerde olsa belli olur.

Gümüştendir güzellerin taçları,

Ne yazıkki ömür gelip geçiyor,
Mecburu hayatın tadı kaçıyor,
Dostlar akrep olmuş zehir saçıyor,
Bu Dünyanın ne tadı var ne tuzu.

Sular seller gibi coştuk çağladık,

Allah bilir inat etme şart koşma,
Kendini müslümanım deyipte coşma,
Cennet bura Cennet derdine düşme,
Öbür Dünya nerde görünmez Hacı.

Varsa oksa Allah bilir aldanma,

Zenginde olsan fakirde olsan yok farkı,
Gayırmaz ayırmaz kimsede ırkı,
Orda döner Yüce Mevlanın çarkı,
Yok Sana özellik öbür tarafta.

Girme kabrislere bin bir kibire,

Doğru iş yapanı görmedim hakça,
Bilinmez değeri pul olur akça,
İnsanlar Dünyada böyle oldukça,
Ne yarınlar biter nede sorunlar.

İnsanlar göz açıp gerçeği görse,

Yedi Haziranda geride kaldın,
Her ne acayipse derine daldın,
Bir Kasımda Yüzde kırkdokuz aldın,
Ağam yine senin dediğin oldu.

Yaşanlar hiç kimseyi memnun etmedi,