Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zaten pınar bulanıktır başından,
Asgari ücret aylığıyla işinden,
Biriktirdiğini tırnak ile dişinden
Kuruş kuruş soyuyorlar Bizleri.

Arzın bilir ister alış ister alışma,

Hayatımız döndü kâbus romana,
Yollar uzar gider dağı dumana,
Kaldık ne günlere bak şu zamana,
Nesil azgın nesil kullar kudurgun.

Dünya arsız namussuzlarla dolmuş,

Deki ne fark eder hitten yemene,
İnsan isek ne gerek varki kine,
Kim aç kalmış susuz kalmış kime ne,
Hainlere küfür edesim geldi.

Tek bildiğim insanlığın adına,

Zağar itle kangal birbirini boğdu,
Böylece ara itlerine gün doğdu,
Şahin ile Aslanları kim kovdu,
Meydan zağar itle kangala kaldı.

Kaldımıki eski beylik saltanat,

Burnu koku almaz geride kalmaz,
Yapma minik yapma böylede olmaz,
Taş atanı kemik atanı bilmez,
Allah'ın en nankör kuludur minik.

Gelde haber anlat cahil yobaza,

Alan almış satan satmış,
Hainler pusuya yatmış,
İnsanlık tümüyle bitmiş,
Memleketin haline bak.

Al ile alırlar oyun,

Bağlasanda koparırlar ipleri,
Nerde olsa belli olur tipleri,
Kırar hatırları kırar kalpleri,
Memleketin sıyrık Deli Danası.

Ne varsa çareyi yalanda bulan,

Doğru olursan nedense sayarlar hiçe,
Sözüm gerçekleri görmeyen piçe,
İki yüzlülerle kaldık iç içe,
Lanet olsun İnsanla gırgır geçenler.

Dünyada en güzel insandır varlık,

İman yoktur vicdan yoktur zalimde,
Hiç çekinmem dobra sözüm dilimde,
Ne yapsam ne etsem değil elimde,
Lanet Dünya sende stres Doluyum.

Dünya denen bu iki kapılı handa,

Ortak olma şerefsizin şerine,
Nankör bizi koyar aptal yerine,
Eden bula ömür boyu sürüne,
Masumların ahı yerde kalmasın.

Aslanın ininde kediler yatar,