Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünya senin yetişilmez hızından,
Bir şey anlamadım bahar yazından,
Göz açamam geçim telaş yüzünden,
Gelenler hoş diyor giden boş diyor.

Elinde olsa deki sana kim gelir,

Vardır yatı katı sarayları hanları,
Çok bilmiş beş para etmez kanları,
Demekki o kadar tatlı canları,
Fakir zaten ölmüş zengin yaşasın.

Taş bu Dünyanın tekerine pendine,

Belki ananda olabilir belki babanda,
Kardeşinde olsa kör camış,manda,
Ne söylesen fayda etmez çabanda,
Sakın aç gözlüye fırsat vermeyin.

Aslında belaya kendi kaşınır,

Bilmek lazım suçlu ile suçsuzu,
Budaklı dallıyı güçlü güçsüzü,
Her zaman eziyor güçlü güçsüzü,
İnsan olan gerçekleri bilmeli.

Kalpten geçer Hak Adalet terazim,

Yalana adabta olmuş bu alem,
Örnek benim bile yedi sülalem,
Yazanı yanlışsa ne yapsın kalem,
Herkes dışlar gerçekleri söylersen.

Yoktur eşe dosta candan sarılan,

Gelenler yaralı giden yaralı,
Zalimler zorbalar çiğner kuralı,
Sana geldim aklım sardı saralı,
Ölümsün zulümsün gereksiz Dünya.

Yalancı yalanla hüküm yürüdür,

Üzüntümüz ermenekten somaya,
Mahküm olduk gaz püskürten tomaya,
Bitkisel hayata girdik komaya,
İkibin ondört gitsin geri gelmesin.

Zindan oldu bize bu nedir ula,

Şüphe vardır damarında kanında,
Uzak dur asla durma yanında,
Ne yapsanda inkâr eder sonunda,
Bu zamanda böyle hayırsız Evlat.

Ne olursa olsun Fark etmez yaşı,

Zenginde güç kuvvet zenginde didar,
Fakir korkar bu dünyaya can adar,
Şükür şükür ama nereye kadar,
Bu ne biçim dünya hayatmı bu be.

Din İman tanımazlar sefayı sürer,

Hasretim bende çoktur değerin,
Anlayamaz kimse bu sevda derin,
Severim ben seni ayrıdır yerin,
Razıyım ben senden olsun haberin,
En güzel duygu bu kalpten severim,
Taht kurdu kalbime varlığın varın.