Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zaten pınar bulanıktır başından,
Asgari ücret aylığıyla işinden,
Biriktirdiğini tırnak ile dişinden
Kuruş kuruş soyuyorlar Bizleri.

Arzın bilir ister alış ister alışma,

Alan almış satan satmış,
Hainler pusuya yatmış,
İnsanlık tümüyle bitmiş,
Memleketin haline bak.

Al ile alırlar oyun,

Bağlasanda koparırlar ipleri,
Nerde olsa belli olur tipleri,
Kırar hatırları kırar kalpleri,
Memleketin sıyrık Deli Danası.

Ne varsa çareyi yalanda bulan,

Bu Dünya kimseye kalmadı kalmaz,
Dostluk bahçesinin gülleri solmaz,
Gerçek bir kardeşlik böylede olmaz,
Be Kardeşim senin maksatın nedir.

Gezersin nispetle gezersin namla,

Ortak olma şerefsizin şerine,
Nankör bizi koyar aptal yerine,
Eden bula ömür boyu sürüne,
Masumların ahı yerde kalmasın.

Aslanın ininde kediler yatar,

Aç gözlünün olsa nolur kanı tok,
Memlekette böyle İnsanlar daha çok,
Örnek misal senin varda benim yok,
Bitmez İnsanların mal mülk yarışı.

İnsanlar içindeki kin garezi silse,

Olmaz derim bu kadarda pes artık,
Ar namus kalmamış suratı yırtık,
Bu dediğim akıl almaz bir sürtük,
Bildiğini okur nankör uyumsuz.

Uyanığın safı hemde tam bir şeytanı

Zağar itle kangal birbirini boğdu,
Böylece ara itlerine gün doğdu,
Şahin ile Aslanları kim kovdu,
Meydan zağar itle kangala kaldı.

Kaldımıki eski beylik saltanat,

Burnu koku almaz geride kalmaz,
Yapma minik yapma böylede olmaz,
Taş atanı kemik atanı bilmez,
Allah'ın en nankör kuludur minik.

Gelde haber anlat cahil yobaza,

İnsan oğlu bilse bu dünya boşmuş,
En güzeli dürüstlük insanlık hoşmuş,
Herkes para mal mülk derdine düşmüş,
Böyle bir zamana kaldık velakin.

Zalim dünya hiç kimseye kalmıyor,