Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Her yerde rezildir rezil kepaze,
Maymun nuspettesi şeytan şempaze,
Bin sözünde güvenim yok bir söze,
Soysuzlara çıldırmamak elimde değil.

Sanar kendisini kısmet verenmiş,

Bilse dünya ölümlerden ölümdür,
Dünya efsane kaos hayat filimdir,
Dostlar hain bu kadarda zalimdir,
Çıkarı uğruna sattı dost beni.

Dostum dedim köle oldum eğildim,

Bilinirki dünya kimseye kalmaz,
Yemesen olmaz içmesen olmaz,
Aç gözlü olanın testisi dolmaz,
İnsanların nefsi kendine yüktür.

Bu dünyada binbir türlü bin hal var,

Görmezmisin dostum gelen gideni,
Yaşayıpta yaşnlanıp ölen dedeni,
Yoktur bahanesi olmaz nedeni,
Hiç kimse ölüme karşı koyamaz.

Olsanda nolurki bal yapan arı,

Sevda kalpte yanar yoktur sargısı,
İpek sırma saçlı tel tel örgüsü,
Güzellik güzele Allah vergisi,
Taze ve tomurcuk güle hastayım.

Ceylan gözlüm nolur etsen müsade,

Elli altmış yaşında koca bebekler,
Ancak böyle olur şeytan şebekler,
Zalim olan zalim fırsatı bekler,
Her şeyi aldı gitti kapı sökenler.

Deli divaneler aklı selimler,

Esirgerim her şeyden sana kıyamam,
Gitde başkasını git sev diyemem,
Hayalinle gece gündüz uyumam,
Benimserim kıskanırım ben seni.

Kara kaşlı ela gözlü tatlı dil,

Yakın tanıdığım uzak dostlarım,
Garip gönlümü hayellerle süslerim,
Çok düşünür yanılmayan hislerim,
Kim nerde ne yapar kim ne bilirki.

Herkes yaşar dünya ekseni içinde,

Coşkun sular seller gibi çağladım,
El gülerken boyun büküp ağladım,
Eşim dostum dedim yürek dağladım,
Şaştım benim Kaderime Şansıma.

Dobra dille doğru sözle dışlandım,

Kadir kaderine düşmüştür yenik,
Aşk ile sevdadan bağrından yanık,
Derim saf ve temiz değil uyanık
İnanki filizdir kalbinde konuk,
Rast gelmemiş işi kül olmuş kadir.