Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Nedir dünya nedir senden çektiğim,
Toprak altı kalır bitmez ektiğim,
Ne bu her gün zivanadan çıktığım,
Haykırsam isyanım duyan olmuyor.

Meydan karga ile baykuşa kaldı,

Asırlardan beri böyledir durum,
Meçhuldur yarınlar siz yapın yorum,
Bitmiyor kederim duyulmaz zarım,
Yeter artık yeter duy beni beni.

Gelirim üç lira gider beş lira,

Varsa iyi günde yerler içerler,
Çıkarı uğruna adam seçerler,
Dar gününde çağırsanda kaçarlar,
Eşden dostan başka Düşman arama.

Tabiki eş dostla el bir tutulmaz,

Yaş kırk iki oldu henüz gülmedim,
Peşinden sürüdün ama ölmedim,
Rüyamıdır dünyamıdır bilmedim,
Zalim kader düş yakamdan düş gayrı.

Yapıştın yakama silinmez leken,

Gel sen bana kaşı gözü edalım,
İstersen seni iste ölüme gidelim,
Üç günlüktür dünya bayram edelim,
Sen meleksin masum masum gül bana.

Her günümüz aydın olsun yarına,

Dünya senin yetişilmez hızından,
Bir şey anlamadım bahar yazından,
Göz açamam geçim telaş yüzünden,
Gelenler hoş diyor giden boş diyor.

Elinde olsa deki sana kim gelir,

Vardır yatı katı sarayları hanları,
Çok bilmiş beş para etmez kanları,
Demekki o kadar tatlı canları,
Fakir zaten ölmüş zengin yaşasın.

Taş bu Dünyanın tekerine pendine,

Belki ananda olabilir belki babanda,
Kardeşinde olsa kör camış,manda,
Ne söylesen fayda etmez çabanda,
Sakın aç gözlüye fırsat vermeyin.

Aslında belaya kendi kaşınır,

Bilmek lazım suçlu ile suçsuzu,
Budaklı dallıyı güçlü güçsüzü,
Her zaman eziyor güçlü güçsüzü,
İnsan olan gerçekleri bilmeli.

Kalpten geçer Hak Adalet terazim,

Yalana adabta olmuş bu alem,
Örnek benim bile yedi sülalem,
Yazanı yanlışsa ne yapsın kalem,
Herkes dışlar gerçekleri söylersen.

Yoktur eşe dosta candan sarılan,