Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Tanırım güzeli kara kaşından,
Ceylan gözlerinden inci dişinden,
Ölümde olsa hep giderim peşinden,
Güzel bensiz ben güzelsiz duramam.

Gündüzüme güneş gecelere ay,

Devletin oteli değildir tahttın,
Be şerefsiz bize dar gözle baktın,
Daha dün ne idin deki ne poktun,
Dağdan düze inen bayırın iti.

Aklı sıra bizi kaideye almaz,

Gündüz yatar akşam çeker giderim,
Alın yazım buda benim kaderim,
İşte bende olan hayat bu derim,
Kaderim bu bana özel geceler.

Akşam sekiz sabah sekiz arası,

Şerfsiz hainler cirit atıyor,
Aslanın ininde çakal yatıyor,
Malüm benim derdim bana yetiyor,
Kahpe dünya bana göre değilsin.

Hainlerin yiyor balı böreği,

Şerefsizde olsan paran olmalı,
Gidip baş köşede yerini almalı,
Şunu öğrenmeli şunu bilmeli,
Dürüst olmak yetmez bizim toplumda.

Varlıklıysan varsa paranla pulun,

Ne zamana kadar hayel kurayım,
İste bu canımı sana vereyim,
Bende eller gibi murada ereyim,
Yeter artık yosmam bitsin bu sevda.

Aşk ile sevdayı çekmekse zordur,

Ateş yanmayınca bacamı tüter,
Şahinler ağlarken baykuşlar öter,
Öldürmekle ne dost ne düşman biter,
Biri gider biri gelir itlerin.

Dünyanın her yeri dolu hainle,

Sığmaz bu Dünyaya garip başımı,
Ne yapsamda küçültemem yaşımı,
İnsanı yıpratır zaman aşımı,
Hayel gibi gelir geçer bir ömür.

Geçim telaş bağlar bizi seriye,

Eğer İnsan isen yerinde otur,
Önce çuvaldızı kendine batır,
Dar gününde seni tümden unutur,
Böyle olur iyi Günün Dostları.

Kendin bir şey sanan hüküm yürüden,

Garipleri başımızdan atarız,
Helalmı harammı demez yutarız,
Şerefsizler zengin ise tutarız,
Biz toplum olarak işte böyleyiz.

Biz insanlar belli noktada durmaz,