Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çıplak karılarla iner sahile,
Oruç tutsa namaz kılsada nafile,
Anlatsanda anlamaz kara cahile,
Hak sevgisi sözle olmaz özden olurmuş.

Şerci olan iş yürütür şerrinen,

Maksatın kendine dedirtmek ağa,
Sen ayı cinsisin geri dön dağa,
Çıktığı kabuğu beğenmez kör kablumbağa,
Sen işte böylesin paracan Ağa.

Git kafanı vur duvarda geber,

Dostluk biter şeytan girer,
Bende derim neye yarar,
Hainler saltanat sürer,
Paranın olduğu yerde.

Yola gelmez kaba katı,

Bu Memleket garibanlar diyarı
Kaçtı tadı tuzu kaçtı ayarı,
Ben bilirim Dünya denen bu yeri,
Parası olanın kölesi Dünya.

Malı mülkü para pulu olanlar,

Adam yakan gavatları savunma,
Sende Müslümanım diye avunma,
Bana nispet şiirinle övünme,
Boş konuşma dostum bundan sanane.

Sen kendini Müslüman'ım sanarken,

Senin gibilere bu Dünya dardır,
Unutma bilinen bir gerçek vardır,
Şunu bilki Cehennem ateşi nardır,
Hey aptal ölümün şakamı sandın,

Hep bana diyerek nefsine yonma,

En güzeli insan olmak çok hoştur,
Hain olan insan yırtıcı kuştur,
Bir öküze ne söylesende boştur,
Katı insan kaba dayıdan bıktım.

İnsan bedeninde tılki kılıklı,

Dünya gemi kimi biner kimi iner,
Zalimlerde fırsat olsa tersine döner,
İnsanlarda İnsanı ayırmak hüner,
Sadece İnsanları ölüm ayırmaz.

Can çıkar bedeni topraklar yutar,

Ayrılıkla ölümden çok acıdır,
Bekleyenler eş dost ana bacıdır,
Çile Haktan deme nedir necidir,
Sabret dostum sabret bir gün gelirim.

Alllah beni muhtaç etmez hesada,

Şaşırma eğerki kurursa çeşmen,
Eyvah deyip sonra olursun pişman,
Dost dediğin insan belkide düşman,
İçten hesad olur rezil insanlar.

Çok egoist çok akıldan fukara,