Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Her insan olgunlaşıp özünde pişmez,
Köylü köyünden geçer huylu huyundan geçmez,
Yedisinde aynı olan yetmişinde değişmez,
Altın semeride olsa eşek yine eşektir.

Hain başka bir şey bilmez çıkardan,

Geçim telaş ile uğraşmak çok zor,
Kimseye güvenme yarı yolda kor,
Ben bilirim dostum gelde bana sor,
Varsa dayın Ankarada iş biter.

Asgari ücretin sonu bumudur,

Dost dediğin başa belalar açar,
Eğerki bir gün kalırsan naçar,
Canım dediklerin bırakıp kaçar,
Arasanda dar gün dostu bulunmaz.

Var ise elinde çok olur itin,

Diyorsun katile İlahtır İlah,
Adam yanmaz öldürülmez be salak,
Okusada bir şey bilmez dangalak,
Anlatsanda yobaz yine anlamaz.

Yobaz insan kıymetinden ne anlar

Şeytanın şerri kendinde saklı,
Ne var ne yok alır götürür aklı,
Tek bildiğim şeytan iki ayaklı,
Arada bir gelir gider kör şeytan.

Yürekten bağlı ol İmana Dine,

Vatandaş olarak Bize ne oluyor,
Her gün şehit haberleri geliyor,
İnsanlar vahşice bir bir ölüyor,
Artık bu vahşete kim dur diyecek.

Artık olanlardan anlayan anlar,

Bence iyi insan gayet,
Yok benden yana şikayet,
Mecbur hayat tutar niyet,
Erdi erdi bizim erdi.
Sana akılı kim verdi.

Akıllı ol dostum gelme oyuna,
Eğer sözün geçmiyorsa dayına,
Ters düşersen çıkarına huyuna,
Her şeyine engel koyar engelci.

Fırsatçılar seni beni düşünmez,

İnsan gelir gider bir kuş gibidir,
Her canlıya haktır ölmek tabidir,
Bildiğim bu başka çaresi nedir,
Hiç kimse ölüme engel olamaz.

Çaremi var çok derine dalınca,

Dünya akıl almaz geniş bir saha,
Çoktur zalim zorba ne olsun daha,
Bazı insanlardan yırtarım yaka,
El üstünde gezer oldu dürzüler.

İki yüzlü dürzü güler yüzüne,