Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Boşa hava atma dostum ne dersin,
Gülersin oynarsın bayram edersin,
Bir gün geldi isen bir gün gidersin,
Korkunun ecele faydası yoktur.

Bilinen gerçeği görmeyen kördür,

Zenginde güç kuvvet zenginde didar,
Fakir korkar bu dünyaya can adar,
Şükür şükür ama nereye kadar,
Bu ne biçim dünya hayatmı bu be.

Din İman tanımazlar sefayı sürer,

Hasretim bende çoktur değerin,
Anlayamaz kimse bu sevda derin,
Severim ben seni ayrıdır yerin,
Razıyım ben senden olsun haberin,
En güzel duygu bu kalpten severim,
Taht kurdu kalbime varlığın varın.

Dostum iyi düşün bilirsen şunu,
Senden insan bende insan ilginç bir konu,
Tabi ki hüzündür garibin sonu,
Ölümü bekleyen hasta gibiyiz.

Birileri çıkmış ayda ne arar,

Dostluk eskidendi şimdi arama,
Ortak olmaz yürekteki yarama,
Şimdi ise giden şudur zoruma,
Hal hatırım sormaz oldu Dostlarım.

Her şeye he deyip olsamda sakin,

Nankörsün cahilsin kaba kalınsın,
Hak yiynler dar ağaçta salınsın,
Sözlerime alınanlar alınsın,
Razılıksız hak yiyenler pok yesin.

Soğuk yüzlü para denen mereti,

Farkım yoktur Ferhat ile Şirinden,
Benim yaram başka yara derinden,
Gönlüm güzel sevmek ister yerinden,
Aklım baştan gider Güzel görünce.

Çirkin nedir güzel nedir bilirim,

Bir acayip olur cana can katar,
Her yer cıvıl cıvıl bacalar tüter,
Zamana ayarlı horozlar öter,
Güzel olur her Akşamın Sabahı.

Herkes kalkmış sıra sıra yollarda,

Sırma saçı ayrık ayrık arası,
Hasta eder kaşlarının karası,
Aşık olanların derin yarası,
Güzel sevmek güzel ama zor iştir.

Kalpten geçer güzel hastası olmak,

Yoktur bu Dünyanın denge düzeni,
Herkes alkışlıyor şerle gezeni,
Ezileni değil hemde ezeni,
Haksızlığa tahammülüm yok benim.

Dünya ölümlü kimler kimden ne saklar,