Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Deli olan bu dünyayı Benimser,
Tanımamki insanlıktan başka eser,
Boş gelir boş gider yine kan kusar,
Şu dünyada dolu olan ne varki.

Herkes bıktı bu dünyaya gelmekten,

İnneden ipliğe hayel edersin,
Ta çocukluk yıllarına gidersin,
İçten mırıldanıp bir şeyler dersin,
Dönüpte geçmişe baktığın zaman.

Takvimlerden kopar tek tek yapraklar,

Eskilerden kimler zengin kalırdı,
Çalışarak olsa dedem olurdu,
Siyasetçi olsa işi bilirdi,
Şimdi para topta popta Sporda.

Unutuldu yaşlı ninemin manisi,

Herkesin garibana kini garezi,
Rüşvetçiler her tarafta arazi,
Nerde hani Hak Adalet terazi,
Tembel atı şahlandırır torpilci.

Garibanlar bakar durur geriden,

Cellat dolu bu Dünyanın her yanı,
Kul alır Allah'ın verdiği canı,
Tahtı tarabası virane hanı,
Nesil azgın nesil toz duman Dünya.

Malmülk İnsanları ikiye böldü,

Namazı kılarken durursun dara,
İyilğide kötülüğüde kalbinde ara,
Senide yolundan saptırdı para,
Üç günlük dünyada beni çıldırtma.

Hak bende Ademde ara bulursun,

İki ayaklı fare içinden hesat,
Kemirir yer doymaz alamam hasat,
Kör bıçağı keskin elinde masat,
Kemirir yer doymaz tarla faresi.

Tehditler savurur etmez sabahat,

Bir düşündüm bin ah ettim dünyaya,
Bazende aldandım garip rüyaya,
Hele bak şu amaca şu boş gayeye,
Üç günlük dünyada telaşın boşa.

Malmülkün üstüne malmülk katmayı,

Sanki bu dünyaya gitmişde gelmiş,
Herkes gibi öyle değil çok bilmiş,
Dünyada hayattan dersini almış,
Yobazlar içinde tekten Muhammed.

O yaşında gerçekleri bilendir,

Nerde olsa gerçekleri söyledim,
Can ciğer dostuma selam eyledim,
Bilmemki ben kime nettim neyledim,
Hey Allah'ım günahım ne suçum ne.

Ne var ne yok kısmetimle avundum,