İşine yararsan olmaz senden iyisi,
Çoktur böyle kavatların sayısı,
Dağdan inme kıraç dağın ayısı,
İki yüzlü kavattan adammı olur.
Yüze güzel dostum diye kucaklar,
Çok olur Dünyanın gelip gideni,
Ölüm haktan haktır olmaz nedeni,
Ruh çıkar toprağa girer bedeni,
İmkansız ölümün şakası olmaz.
Boş ver gitsin fazla sıkma kemeri,
Gelen çok giden çok varmıdır dönüş,
Üç günlük Dünyada ölümdür son iş,
Aslında bu Dünya geniştir geniş,
Dünyayı daraltan İnsandır İnsan.
Aç gözlü doymazlar mal mülkü tanır,
At ile eşşeği koşmuştuk çite
Benim şaşkınlığım bizim şu ite,
Salyalar akıtır bak şu gayrete,
İnsan bu kadar da yalak olur mu?
Kardeşinde olsa seni tanımaz,
O kadarda olma yufka yürekli,
Dost dediğin satar seni sürekli,
İnsanlara tavırlı olmak gerekli,
Dostum deyip her insana güvenme.
Atar seni köşe bucak viraja,
Büyük haddini bilsin küçük yerini,
Bilmiyorsa zararını kârını,
Eğer varsa senin ile sorunu,
Herkesin ayıbını yüzüne söyle.
Arkadan küfür edip yüzlere gülme,
Pek önemli değil dünyaya gelmek,
Önemli olan iyiyi kötüyü bilmek,
Açta olsan iyidir şerefli ölmek,
Herkes şerefi için yaşar dünyada.
İki yüzlü yanar döner kepaze,
Hiç duydunmu dostum gidip geleni,
Kabire kor iken gördünmü öleni,
Sence varmı sözlerimin yalanı,
Ölümün sırrını hiç kimse bilmez.
Darlığı varlığı yoktan yaradan,
Zalim Dünya sende gönül eğlerim,
Bende şunu bilir şunu söylerim,
Adam adam değil ise neylerim,
İnsanlıktan başka bir şey tanımam.
İnsanların iki yüzlü olanı,
Kimisi fakir kimisi zengin yaşar,
Ancak bu dünyada engeli aşar,
Büyük yüce Allah büyümek sanamı düşer,
İnsan olan mal mülk ile büyümez.
Sırat yolu günahsızsan geçilir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!