Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu Dünya kimseye kalmadı kalmaz,
Dostluk bahçesinin gülleri solmaz,
Gerçek bir kardeşlik böylede olmaz,
Be Kardeşim senin maksatın nedir.

Gezersin nispetle gezersin namla,

Ne güzel yaratmış bizi yaradan,
Ölüm ile alır gider aradan,
Haktan haktır ölüm değil sıradan,
Dünyada en güzeli ölüm olması.

Ezelden ezeli böyledir taki,

Koyun kuzusunda kurtta koyundan,
Rezil arsız cambazlarda oyundan,
Can çıkarmış huy çıkmazmış hainden,
Böyle insan ölse bile vazgeçmez.

Farkında olmaz kendi dalını budar,

Herkes sever bu dünyaya gelmeyi,
Yaşamayı eğlenmeyi gülmeyi,
Haktan haktır şaka sanma ölmeyi,
Uzak sanma ahmak ölüm yakındır.

Sanki dersin bu dünyanın sahibi,

Dünya üç beş günlük misafir yeri,
Gelir gider herkes ezelden beri,
Hakkın divanına döneriz geri,
Götürürler iki omuz üstünde.

Kendini boş yere zorlar habire,

Şaşkın şaşkın iş ararız nerede,
Ben giderim onlar kalır geride,
Bizim Suna İle bizim Feride,
Bize anı kaldı on beş aralık.

Suna yirmi yedi feride yirmi üç,

Fazla vurma kırılır boş davula,
Kim dediki git kediyi kovala,
Beş kediyi koyarsan bir çuvala,
En sonunda olacağı bu idi.

İki ayaklı kediyi koy torbaya,

Dünya bir acayib nesil kudurgun,
Korkulu rüyadır herkes tedirgin,
Bir ölür,beş ölür nedense her gün,
Korkulu rüyadır öldürür kene.

Yok idi eskiden böyle rezalet,

Derbeder halime kimler bakacak,
Bu gidişle dertler canım yakacak,
Ruhum bedenimden çıktı çıkacak,
Zalim Dünya sende ruhum sıkıldı.

Ne etsem ne yapsam gücüm yetmiyor,

Ayrılıkla ölümden çok acıdır,
Bekleyenler eş dost ana bacıdır,
Çile Haktan deme nedir necidir,
Sabret dostum sabret bir gün gelirim.

Alllah beni muhtaç etmez hesada,