Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zağar itle kangal birbirini boğdu,
Böylece ara itlerine gün doğdu,
Şahin ile Aslanları kim kovdu,
Meydan zağar itle kangala kaldı.

Kaldımıki eski beylik saltanat,

Olmaz derim bu kadarda pes artık,
Ar namus kalmamış suratı yırtık,
Bu dediğim akıl almaz bir sürtük,
Bildiğini okur nankör uyumsuz.

Uyanığın safı hemde tam bir şeytanı

Aç gözlünün olsa nolur kanı tok,
Memlekette böyle İnsanlar daha çok,
Örnek misal senin varda benim yok,
Bitmez İnsanların mal mülk yarışı.

İnsanlar içindeki kin garezi silse,

Ortak olma şerefsizin şerine,
Nankör bizi koyar aptal yerine,
Eden bula ömür boyu sürüne,
Masumların ahı yerde kalmasın.

Aslanın ininde kediler yatar,

Bu Dünya kimseye kalmadı kalmaz,
Dostluk bahçesinin gülleri solmaz,
Gerçek bir kardeşlik böylede olmaz,
Be Kardeşim senin maksatın nedir.

Gezersin nispetle gezersin namla,

Alan almış satan satmış,
Hainler pusuya yatmış,
İnsanlık tümüyle bitmiş,
Memleketin haline bak.

Al ile alırlar oyun,

Bağlasanda koparırlar ipleri,
Nerde olsa belli olur tipleri,
Kırar hatırları kırar kalpleri,
Memleketin sıyrık Deli Danası.

Ne varsa çareyi yalanda bulan,

İsyan etsem isyanımı kim duyar,
Engel olur her işime bu hıyar,
İnat etti ne vazgeçer ne cayar,
Şerefsizin Ekmeğimde gözü var.

Karga meydan okur oldu şahine,

Bence iyi insan gayet,
Yok benden yana şikayet,
Mecbur hayat tutar niyet,
Erdi erdi bizim erdi.
Sana akılı kim verdi.

Akıllı ol dostum gelme oyuna,
Eğer sözün geçmiyorsa dayına,
Ters düşersen çıkarına huyuna,
Her şeyine engel koyar engelci.

Fırsatçılar seni beni düşünmez,