Boş ise tenceren kırıksa tavan,
Şaşırma hüzünle düşerse havan,
Kimse gelmez ıssız kalır şen yuvan,
Hain dostlar sokar yerin dibine.
Yedirirsen içirirsen iyisin,
İnsan oğlu yaşamaktan usanmaz,
Akıllı insan cehennem narına yanmaz,
Şerefsizler buna bile inanmaz,
Yeterki sen insan olmaya çalış.
Sanmayın bu dünya boş değil dolu,
Gözümü açtım yokluk ile tanıştım,
İyi kötü ben her şeye alıştım,
Mecbur hayat sabretmeye çalıştım,
Ne yapsam ne etsem yinede olmadı.
Yanar söner içimizdeki yangınlar,
Senin yokluğunda canım sıkarım,
Daralırım bu Dünyayı yıkarım,
Hayellere koşar candan bıkarım,
Ölümdende ölüm sensiz yaşamak.
Sensiz bu Dünyada hayel kuramam,
Zalim zorbaların öter borusu,
Uğraşmakla geçti ömrüm yarısı,
Sende çok galleşsin işin doğrusu,
Nedir bu hallerin şerefsiz Dünya.
Leş kargası leşi almış dişine,
Mantık almaz Bir acayip uyuzlar,
El üstünde gezer adam kesen yavuzlar,
Yalakçılar şerefsizi sıvazlar,
Şerfsizin yalakçısı çok olur.
Her toplumda gezer yüzsüz arsızlar,
Merak edip düşme derde,
Gözlerine çekme perde,
Arama Şeyatnı her yerde,
Şeytan bizim başımızda.
İşi gücü hile düzen,
Senin gibilerden yok bir çııkarım,
Kem sözünü geri ağzına tıkarım,
Lafa değil icraata bakarım,
Lanet olsun senin gibi Adama.
Üç beş altı dedin saydında saydın,
Her işi tersine yerli ve yersiz,
Şerefsiz utanmaz arlanmaz arsız,
Kendisini belli etmeyen hırsız,
Senin gibi olsam mezar arardım.
Görülmemiş böyle şerefsiz dölü,
Bana göre engel sözü hoş değil,
Hak yaratır her insanı boş değil,
İnsanlık önünde insana eğil,
Bilki bir gün sende olursun engelli.
Unut kin kibiri saklı şerrini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!