Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zannetmeki sen hep böyle kalırsın,
Hemde seve seve razı olursun,
Biz nice tayyipler gördük bilirsin,
Direne direne kazanacağız.

Ben yılmam herşeyden türk oğlu türküm,

Güven olmaz İmansıza Dinsize,
Adam olmaz demiş idim ben size,
Konuşturma fırsat verme densize,
Kör kurşundan beter olur acı söz.

Bence uzak durmak lazım zalimden,

Kardeş hakkı yiyen girsin kabire,
Çoktur böyle yer yer doymaz habire,
Hayret kaldım şu bendeki sabıra,
Lanet kardeş hakkı yiyen kavata.

Hakkım vardır her dökülen yaprakta,

İyiler hüzünlü kötüler kinli,
Farketmez kadını kızlı gelinli,
Güzeller maymuna kaptırmış gönlü,
Bir gerçeğe şahit oldum dünyada.

Yalancılar kadıdanda kadıdır,

Dünya mezar olur gelen gidene,
Anana babana ata dedene,
Hele bak şu ölüm denen nedene.
Uyanık geliriz uyur gideriz.
Bilmiyorsan bunun adıda ölüm.

Yaşım geldi geçti dayandı kırka,
Lanet bu düzene ters dönen çarka,
Şahittir üstümde yırtılan hırka,
Bilmem bana ne zaman Gün doğacak.

Tabiki Dünyada dertle çile çok,

Bir dil varki diken gibi batıyor,
Palavracı bol keseden atıyor,
Bülbül demem baykuş gibi ötüyor,
Yeter artık bıktım senin dilinden.

Nasıl insan çözemedim bir türlü,

Akşamki söyledği söz sabahı tutmaz,
Çoktur böyle yalancı insanlar bitmez,
Her şeyi unutur sade kini unutmaz,
Bıktım yıldım iki yüzlü insandan.

Açta kalsan hain vermez sadaka,

İt itin ayağına basmaz,
Bağırsanda kulak asmaz,
Güneş doğmaz rüzgar esmez,
Yeter gayrı bıktık artık.

Kimi kime edersin şikayet,

Yalanlar kol gezer gerçekler uzak,
Tükenmez dertleri kimlere yazak,
Yalancı yalanla olmuş yüzü ak,
Utanmaz arsızın arından bıktım.

Bunu yapan iki ayaklı yılan,