Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bak şu teleşına bak şu zoruna,
Tükenmiş umudu yoktur yarına,
Bırak sen dünyayı zengin yerine,
Sen neyi haklarsın deli divane.

Zengin olsan seni arar bulurlar,

Meğerki çok imiş dar gün dostlarım,
Belkide koynumda yılan beslerim,
Aklım başımdadır şaşmaz hislerim,
Dostlar dar günümde dönüp bakmadı.

Nedir bu gariplik belim büküldü,

İster delir dostum isterse kudur,
Alın yazı kader ne ise odur,
Dünyanın gidişatı düzeni budur,
Dolmaz gariplerin çilesi dolmaz.

Ne gerek hava yapmaya ne gerek nama,

Akşam yatar sabah kalkar unutur,
Yüzü karası akmış gibi sırıtır,
Suçlu suçsuz gibi hüküm yürütür,
İnan asıl doğru insan görmedim.

Nerde hak adalet yanlış terazi,

Zalimdir insanlar gözü kör olmuş,
Her nereye gitsem çakallar dolmuş,
Nerde ehli kâmil insan kim kalmış,
Dünya sende doğru insanın yeri yok.

Paran varsa yalakçılar sırt ovar,

Kem sözleri inne gibi batırma,
Kör şeytanla aynı yerde oturma,
Dostum dostluk güzel hemen bitirme,
Senden başka dert yanacak dostum yok.

Yoktur sana karşı yelim rüzgarım,

Var olan bu ömrüm dostluğa feda,
Bulamadım gerçek dosttu dünyada,
Yedim dost kazığı düştüm feryada,
Düşmandan beterdir dostun belası.

Deli derler boşver derler sarhoşu,

Gizli gizli gölgelere saklandın,
Yalan dolan sözler ile aklandın,
Bizleri kandırdın sözde haklandın,
Dostum sen Allah'ı kandıramazsın.

Müslümanım dedin her şeyi yedin,

Deryada denizde boğulma çayda,
Hayelle kendini görürsün ayda,
Ne yazık kimseden bekleme fayda,
Sana senden başka dostu arama.

Bo ver bu dünyayı tersine dönsün,

Uyanıklar göz arar körden,
Üç beş kuruş gelir nerden,
Bir an Dünya durur birden,
Dostum böyle günmü geçer.

Yetmez ucu ucuna ekle,