Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Doymaz gözlü ne var ne yok hep çaldın,
Aldın ekmeğimizi elimden aldın,
Lanet olsun bu kadarmı alçaldın,
Ölme sürün buda az bile sana.

Gezide ölenler terördü hani,

Sende bir canlısın tanrı yarattı,
Hep nankörler dalllarını kör etti,
Virane dalında baykuşlar öttü,
Şimdi tek yaşarsın budaksız ağaç.

Yok idi kimseye zoru zararı,

Zehir olur yenmez ekmeği aşı,
İnsan değil ise sorulmaz yaşı,
İstersen kırk sene sırtında taşı,
İyilikte yaramaz bu köpeklere.

Dedikoduda gıybetine getirir dile,

Çalış çalış tütmez ocak,
Dolanırız köşe bucak,
Bilmem sonumuz nolacak,
Bu maaşla çarkmı döner.

Ver sekiz yüz al sekiz yüz,

Bu gidişle sonumuz yakın,
Herkes suskun sessiz sakin,
Asgari ücret yetmez lakin,
Yazık günah diyen yoktur.
Bu millet aç duyan yoktur.

Ezeli ezelden yavuzdan eser,
Yezid fırsat bulsa kellemi keser,
Bu duruma karşı deki kim susar,
Bizler korka korka bu hale geldik.

Maraşta çorumda en son sivasta,

Baykuş gibi durmaz guk guk ötersin,
Suçlu iken suçu üstünden atarsın,
Çakaldanda tilkidende betersin,
Bunca olanların sebebi sensin.

Atarsın tutarsın örnek hünersin,

İki yüzlü dostun varsa,
İnanma canımda derse,
Dönüp bakma canda verse,
Ölmek daha güzel bundan iyidir.

Anlarım dostun hasından,

Zalimler zorbalar imana gelmez,
Haindir dostlarım kıymetim bilmez,
Ucunu ucuna eklerim olmaz,
Bu dünyada bunaldımda bunaldım.

Garip halim veren yoktur teselli,

Düşünecek olursan derindir yara,
Nedense bu millet alışmış zora,
Çok görmedim çünkü türkiye bura,
Gelende gidende halinden memnun.
Nedense bu milletin keyfi yerinde.