Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir zamanlar bir acayip naçardı,
Gelene gidene avuç açardı,
Kıraç tarlalarda ekin biçerdi,
Nedense bu günlerde büymüş yobaz.

Doğru işi yoktur yerli yerince,

Eğer insan isen şunu unutma,
Sözleri söyleyip sonrada yutma,
Sana tek tavsiyem yabana atma,
Hünkâr Hacı Bektaş Veli'yi çağır.

İkiside bir anda gelir ölümle ecel,

La derse lo demez inadı inat,
İnatçılık bekirde olmuştur sanat,
Sağlamdır inadı ayrılmaz kenet,
La derse lo demez curacı Bekir.

Tokatlı niksarlı hemşerim tekten,

Sonuçta dünyada Allah'a kulsun,
En azından hak yerini bulsun,
Anlamadım anlayana aşk olsun,
İnsanları çözemedim bir türlü.

Yalakçılar ağasını şakşaklar,

Bu Dünyaya gidip gelen,
Gerçek hak hukuku bilen,
İster kalan ister ölen,
Nerde doğru insan varki.

İyi dediğimiz göz boyuyor,

Adam olmaz yanar döner değişir,
Dirlik düzen bozar hargür boğuşur,
Ayıp demez göz önünde sevişir,
Bir acayip zaman nesil kudurmuş.

Eskiden böylemi idi anane töre,

Satar seni üç kuruşun pokuna,
Doymaz razı olmaz kendi hakkına,
Kimi nalına vurur kimi mıhına,
Şimdiki insanları mantık almıyor.

Öz evladında olsa tersini döner,

Koskoca hastane bir tane doktor,
Ne nöbetçi nede bir yetkili yoktur,
Yüz kişi sırada bizdeki şoktur,
Lanet olsun böyle çarkı düzene.

Ağanın evine kadar doktoru özel,

Hain insan tarafından istemem sevil,
Vicdansız insanın neyine eğil,
Ben Allah'a kulum kula kul değil,
Kula kul olmayamı geldik Dünyaya.

Çalışır çabalar yinede açım,

Her zaman haklıyı hakla,
Sırrını kendine sakla,
Önce gelen şudur akla,
Kul hakkıyla gitme dostum.

Dünyayı bakimi sandın,