Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne çarklardan çıktım ne çarka girdim,
Nek adar zor çile varsa ben gördüm,
Düşmana düşmanım dosta can verdim,
Dünya sende öldüm öldüm dirildim.

Tipi boran kışım uzak bahara,

Kimi yaya gider kimisi ayda,
Zalim Dünya denen sahte sarayda,
Biri gider biri gelir ne fayda,
Dünya dolu nokta nokta Çocuğu.

Gece birde hiç olurmu korna çal,

Fakire yoksula gram gramdır,
İçinden çıklmaz bitmez dramdır,
Garibana yaşaması haramdır,
Dünya kalmış zalimlerin elinde.

Klavuz istemez görünen köye,

Tutarsın tarafı diyorsun yandaş,
Herkes tarafına verir ekmek aş,
Varmı ayrı gayrı bende vatandaş,
Tarafçılar bize fırsat vermiyor.

Amca dayı kardeş ayırır hısmı,

Yalancı Dünyanın çekilmez nazı,
Dertler dert üstüne yürekler sızı,
Ne düzeni vardır ne tadı tuzu,
Fırsatçı insanlar anlamsız Dünya.

Yüzü soğuk ölümün nefret ünlemi,

Eğer fakir isen göze görünme,
Kabüllen gerçeği dostum erinme,
Kuru lafla boş konuşupyerinme,
Fakir isen seni kimse tanımaz.

Zengin olsan sana dururlar divan,

Merhamet arama kul oğlu kulda,
İnan gözüm yoktur börekte balda,
Mecbur yaşam hayat denen bu yolda,
Geldim gördüm insanları tanıdım.

Ararım bulamam açık sözlüyü,

Ayak uydurmak zor hayat şartına,
Ne var ne yok vur garibin sırtına,
Ömür rüzgâr gibi zaman fırtına,
O günden bu güne geldide geçti.

Mecburu hayata mecburuz tabi,

Ergen gençler gibi yakar yıkardım,
İsteseydim sana kuyruk takardım,
Kem dilinden dırdırından bıkardım,
Benim boynum büken geçim soyhası.

Bitmez dırırından her gün kan kustum,

Asla ak demem karaya,
Şeytanmı girdi araya,
Ortada olmayan paraya,
Garip Veysel satılırmı.

Nasıl dostluk nasıl ekip,