Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir acayip akıl almaz insanlar,
Öldü geri gelmez delikanlılar,
Fırsatçı insanlar tarafın yanlar,
Yüce Allah'tan başkasına güvenme.

Bazende coşarım sığmam kabıma,

Çoşkun sular gibi coşar çağlarım,
Boynum büküp elim kolum bağlarım,
Ah çekerim içten içten ağlarım,
Bazen terk edesim gelir dünyayı.

Çulsuzu hiç kimse adamdan saymaz,

Mala mülke fazla güvenme zalim,
Sanmaki bu Dünya bitmeyen filim,
Her an gelebilir bir anlık ölüm,
Belki sabah belki bir akşam üstü.

Sor bakalım bu dünyada kim gülmüş,

Herkes kendine has bir çare arar,
Uyanık aptallar boş hayel kurar,
Suçlular suçsuzun ödünü yarar,
Kim haklı kim haksız belli değilki.

Aksiler hainler çamura yatar,

Dolan git çalıyı havlatma iti,
İyide olsa kötüde olsa niyeti,
Her insana direk diyemem kötü,
Ben gerçek insanı kalpte ararım.

Doğruluktur dürüstlüktür tek zorum,

Cümle canlıları Allah yarattı,
Dünya geniş ama kullar daralttı,
Aydınlık Dünyayı nankör kararttı,
Benden sana tek söz Allah'ından bul.

Hain dostlar çıkarı yoksa aramaz,

Çakalı çukalı iti kopuğu,
Kuduz köpek salya döker köpüğü,
Adam yiyen yamyam cinsi sapığı,
Lanet olsun dostum ben burda gördüm.

Çoktur yalancısı çoktur yalanı,

İster erkek olsun isterse dişi,
Selamı almayan vermeyen kişi,
Her nereye gitse rast gelmez işi,
Oruçta tutsa Namazda kılsa bence boş.

Bayılırsan kul hakkını yemeye,

Ceylan gözlerine bakıca kaldım,
Aşkın deryasında hayale daldım,
En sonunda gerçek güzeli buldum,
Bence böyle olmalı güzel dediğin.

Sanki dudağı dem dili mezeli,

Güven olmaz iki ayaklı her ite,
Tilkiler meydanı vermez yiğite,
Bu nesile gerek yoktur öğüte,
Baba evlatı evlat Babayı tanımaz.

Mecbur hayat yaşadıkça ders aldık,