Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne dert biter nede keder,
Bu gidişat hasta eder,
Biri gelir biri gider,
Yobazlara kaldı meydan.

Yok hayırı çoktur şeri,

Şerre koşar Allah'ü ekber diyerek,
Usanmadı kul hakkını yiyerek,
Ayrım yapar kulaklarım duyarak,
Fırsat şimdi yobazların elinde.

İstersende delir aklını yitir,

Gelen kırmış giden kırmış,
Kafasını bir yere vurmuş,
Sanki derler dünya durmuş,
Yok mu bir akıllı insan.

Giden leyla gelen leyla,

Benim benden haberim yok koşarım,
Bazen kahirlenir bazen coşarım,
Dünyadamı rüyadamı yaşarım,
Sanki bu dünyada yokmuş gibyim.

Bu kadarı pes diyorum körlüğün,

Güzel dine eden varsa alet,
Hep diyorum böyle insana lanet,
Say say bitmez çoktur cahil cehalet,
Cin ile şeytanla yola çıkılmaz.

Beş para etmez kansız oynar parayla,

Beni candan kalpten sevki bileyim,
Sen iste yeterki öl de öleyim,
Gel dediğin yerde hemen geleyim,
Yoluna kul köle olmak bile az.

Kaşları kemandır gözleri oktur,

Yosmam seni henüz daha sarmadım,
Ne söylesen hiç kalbini kırmadım,
Ben ömrümde böyle güzel görmedim,
Yüce Allah övmüş övmüş yaratmış.

Bal ile börek olsun yediğin,

Giden daha geri gelirmi bilmem,
Onu Allah bilir çok bilmiş olmam,
Bu işler incedir derine dalmam,
Dünyada ölümden öte yol varmı.

İyi kötü helal haram yiyeni,

Kim demişki Dünya fanidir fani,
Dünya aynı Dünya gidenler hani,
Fani demek bize teselli yani,
Ölüm haktır her canlıya kullara.
Zalim Dünya meydan okur yıllara.

Dürüstleri perperişan sürürsün,
Her zaman hainle şerre yürürsün,
Sen fani deilsin sabit durursun,
Zalim Dünya seni aklım almıyor.

Ateş közüm götürürüm kendi elimle,