Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Aşkın yolunda yürürüm,
Yanarım içten eririm,
Gerkirse can veririm,
Sadece bir güzel için.

Gerdanına gül takarım,

Laf ile doğru olunmaz,
Dürüstlük satın alınmaz,
Arasanda hiç bulunmaz,
Bu zamanın evladına.
Güven olmaz güven olmaz.

Gözleri gözüme geldiği zaman,
Dünyam tersine döner dağlarım duman,
İçimde bir sevda aşkmıdır aman,
Hastayım ben ona gülüşü güzel.

Boncuk olsan tane tane dizerim,

Doğru olanları dokuz köy kovar,
Yalakçılar bunun sırtını ovar,
Dereyi görmeden paçayı sıvar,
Bir türlü bu iti gözüm tutmadı.

Şaşkın çoban adapta olmuş kavala,

Bahçeye kurdu şantiye,
Hele bak şu görüntüye,
Şehriban gibi pintiye,
Örnek oldu Gülizar usta.

Beton atar kordon boyu,

Aldığını alır sattığını satar,
Kendimdir örneği ne olsun beter,
Ne anlar ne dinler desemde yeter,
Kalır boynum bükük gücüm yetmiyor.

Fırsatçı zalimle olur kırkayak,

Şen şakraktı hoştu iyi çocuktu,
Bana karşı yeli rüzgarı yoktu,
Gitti gelmez beni kaprise soktu,
Geriye bakmadan gitti garibim.

Kalbimde değeri bedel her şeye,

Mevki Bayramoğlu adıda Basın,
Kırılsın tabağın kırılsın tasın,
Yıkılsın makamın işte sen busun,
En Çok Gittiğime Yobaz Sevindi.

Her insan yerince ağadır beydir,

Ölünce toprağa giriyor beden,
Öyleyse yalan söylemek neden,
Hak Adalet eskidendi eskiden,
Görmedim Dünyada doğru iş yapan.

Bu gidişle ne dert biter ne keder,

Gelir geçer hayat sanki filimdir,
Dert çekersen can bedene zulümdür,
Haktan haktır bunun adı ölümdür,
Bir gün tek tek gideceğiz Dünyadan.

İyiler kötüler eli kanlılar,