Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bir dil varki diken gibi batıyor,
Palavracı bol keseden atıyor,
Bülbül demem baykuş gibi ötüyor,
Yeter artık bıktım senin dilinden.

Nasıl insan çözemedim bir türlü,

Akşamki söyledği söz sabahı tutmaz,
Çoktur böyle yalancı insanlar bitmez,
Her şeyi unutur sade kini unutmaz,
Bıktım yıldım iki yüzlü insandan.

Açta kalsan hain vermez sadaka,

İt itin ayağına basmaz,
Bağırsanda kulak asmaz,
Güneş doğmaz rüzgar esmez,
Yeter gayrı bıktık artık.

Kimi kime edersin şikayet,

Yalanlar kol gezer gerçekler uzak,
Tükenmez dertleri kimlere yazak,
Yalancı yalanla olmuş yüzü ak,
Utanmaz arsızın arından bıktım.

Bunu yapan iki ayaklı yılan,

Dobradır sözlerim biraz ağırım,
Ya onlar akıllı ya ben sağırım,
Bir bilseniz bir acayip bir durum,
Beş kardeşten biri kötü olurmu.

Benim kardeşlerim sever çıkarı,

Vuran vurmuş zaten birde sen vurma,
Bulmuşum belamı kendini yorma,
Nedendir niyedir diye hiç sorma,
Dert çile çekmeye benmi hevesim.

Muhanet çetindir dostlar gangaster,

Dünyada binbir türlü hâl var,
Asık surat yırtık şalvar,
Sen önce Allah'a yalvar,
Bana bir şey olmaz deme.

Ağa olsan paşa olsan farketmez,

Özümüz bellidir yolum caferi,
Ulu Erenlerin kalbimde yeri,
Şah Merdana inanmayan serseri,
Şah Merdan Aliden başka tanımam.

Nur kaplamış kaşı gözü bademdir,

Bir acayip akıl almaz insanlar,
Öldü geri gelmez delikanlılar,
Fırsatçı insanlar tarafın yanlar,
Yüce Allah'tan başkasına güvenme.

Bazende coşarım sığmam kabıma,

Çoşkun sular gibi coşar çağlarım,
Boynum büküp elim kolum bağlarım,
Ah çekerim içten içten ağlarım,
Bazen terk edesim gelir dünyayı.

Çulsuzu hiç kimse adamdan saymaz,