Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çay alırsın ama şeker yetişmez,
Tutmaz hesap birbiriyle bitişmez,
Herkes korkar ağa ile atışmaz,
Geçer zaman sürünmeye alıştık.

Tüp bitti odun yok yetişmez para,

Onunda benimde halimiz naçar,
Kötülük yapanı dost diye seçer,
İyilik bir tas su içipte geçer,
Nankördür iyilikten anlamaz Gülüzar.

Dedikodu gıybetime geriden güler,

Kim demişki bu dünyada ben ölmem,
Nasıl geldim nasıl giderim bilmem,
Elimde olsa inanki daha gelmem,
Anlamsız bu Dünya al senin olsun.

Bu günün ne farkı vardır yarından,

Az çok bu dünyada gezdim alemi,
Görür görmez ben tanırım zalimi,
Bilmemki acaba herkes böylemi,
İyi İnsan arasanda bulunmaz.

Her kime sorarsan haklıdan haklı,

İyi insan bulmak hayeldir düştür,
Hayırsızla uğraşması çok güçtür,
Bende anlamadım bu nasıl iştir,
Gelenler gideni aratır oldu.

Babanda olsa hainin adını anma,

Kim netsin neylesin derde yananı,
Herkes ava tutar dala konanı,
Biraz akıllı ol kapa çeneni,
Sır verme kimseye yalnız kalırsın.
Deli derler sonra arsız olursun.

Ancak paran pulun varsa yanaşır,
Ne var ne yok bilir bilmez konuşur,
Arada bir şeytan ile tanışır,
Ancak böyle olur arsız dallama.

Böylelerden adam olurmu sanmam,

Dünya mezar olur gelen gidene,
Anana babana ata dedene,
Hele bak şu ölüm denen nedene.
Uyanık geliriz uyur gideriz.
Bilmiyorsan bunun adıda ölüm.

İyiler hüzünlü kötüler kinli,
Farketmez kadını kızlı gelinli,
Güzeller maymuna kaptırmış gönlü,
Bir gerçeğe şahit oldum dünyada.

Yalancılar kadıdanda kadıdır,

Yaşım geldi geçti dayandı kırka,
Lanet bu düzene ters dönen çarka,
Şahittir üstümde yırtılan hırka,
Bilmem bana ne zaman Gün doğacak.

Tabiki Dünyada dertle çile çok,