Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu dünyayı yüklesemde sırtıma,
Ayak uyduramaz yaşam şartıma,
Hanım suya benzer evlat hortuma,
Bulanır ters yöne akarda gider.

Ne yaptım neyledim düşündüm biraz,

Ne el kaldı nede ayak,
Git başımdan sivri sinek.
Bu gece olsun yap bir kıyak,
Git başımdan sivri sinek.

Unutmam ikibin ondört mayısı,

Ölünce toprağa giriyor beden,
Öyleyse yalan söylemek neden,
Hak Adalet eskidendi eskiden,
Görmedim Dünyada doğru iş yapan.

Bu gidişle ne dert biter ne keder,

Mevki Bayramoğlu adıda Basın,
Kırılsın tabağın kırılsın tasın,
Yıkılsın makamın işte sen busun,
En Çok Gittiğime Yobaz Sevindi.

Her insan yerince ağadır beydir,

Gelir geçer hayat sanki filimdir,
Dert çekersen can bedene zulümdür,
Haktan haktır bunun adı ölümdür,
Bir gün tek tek gideceğiz Dünyadan.

İyiler kötüler eli kanlılar,

Aşkın yolunda yürürüm,
Yanarım içten eririm,
Gerkirse can veririm,
Sadece bir güzel için.

Gerdanına gül takarım,

Güzelin sevdası kalbime indi,
Ne fark eder ayşe fatma ve döndü,
Huyu güzel olsun sonrada kendi.
Güzel olan sırma saçtan belli olur.

Kalbimin köşküne taze gül eker,

Asla bile bile haram yutamam,
Babamda olsa tarafını tutamam,
Bende şunu bildim bunu unutamam,
Haksız olan Hain benim düşmanım.

Ne anlatsan boştur noksan akıla,

İki ayaklı ite verme değeri,
Tembel ata vurma altın everi,
Nankördür o beş para etmez ciğeri,
Haset hesat olur hain mahlükat.

Bile bile inkâr eder olana,

Kalbi kinle dolu sözleri diken,
Mert dururken namertlere diz çöken,
İyi düşün şimdi dünyada iken,
Hakka can verirken bana güvenme.

Hak yolunda diz çökerim uyurum,