Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Her olur olmazın düşme diline,
Satar seni fırsat geçse eline,
İyilik yaramaz Dünya dölüne,
Öz evlatın bile elden el olur.

Titrersin üstüne yavrum diyerek,

İnsanlar şerefsiz dünya zalimdir,
Beni bana köle eden tutsak halimdir,
Aylar yıllar şerit hayat filimdir,
Kudurmamak delirmemek elimde değil.

İki yüzlü insanlarda çok hüner,

Gelir geçer hayat sanki filimdir,
Dert çekersen can bedene zulümdür,
Haktan haktır bunun adı ölümdür,
Bir gün tek tek gideceğiz Dünyadan.

İyiler kötüler eli kanlılar,

Kimseye vermeyip yalnız yiyenler,
Tanıyan tanıdı tanımıyanlar,
Kimbu bu diye şaşırmasın duyanlar,
Bir ekmeği ona paylar Veysel'im.

Gözüm yok kimsenin katı yatında,

İnsanlara göre doğru olmak suçtur,
Gemisini yüzdüren piç oğlu piçtir,
Zalim Dünya sende yaşamak güçtür,
Gerçekler ayak altı deki yalanmı.

Kendisini bir şey sanan obur insanlar,

Bilen bilir bilmeyenler ne diyor,
Ölmedikçe hayat devam ediyor,
Bir gün gelen mutlak bir gün gidiyor,
Gelip gidenlerin izi kalmadı.

Hoşnut değil bu dünyaya gelenler,

Esenyalı kurt kiremit sahilde,
Ne bu Hal Kalmadı ayakta elde,
İnanmazsan eğer gelde gör gelde,
Gemilerde sineklere yem oldum.

Ne ses var ne seda yoktur tıkırtı,

Geçme hain haram yiyen yanından,
Eden bulur belli olur sonundan,
Verecekse Allah versin sonundan,
Helal varken haram malı niderim.

Ar ile namusu kaldırmış rafa,

Kim söylüyor kim duyuyor,
Kendisi bal börek yiyor,
Bize azla yetin diyor,
Hele bak şu acımasız vicdana.

Bir örneği benim halim,

Gözüm yok parada pulda,
Hayat denen garip yolda,
İnsanlık arama her kulda,
Hem çok bilmiş hem yalaka.

Yalakalığa ne gerektir,