Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bu nesilin küçüğüyle büyüğü,
Kıraç dağın hırçın azgın geyiği,
Uzatmış saçını kesmiş bıyığı,
Bu nesile söz anlatmak zor Dostum.

Meydan okur oldu deveye pire,

Bir zamanlar bir acayip naçardı,
Gelene gidene avuç açardı,
Kıraç tarlalarda ekin biçerdi,
Nedense bu günlerde büymüş yobaz.

Doğru işi yoktur yerli yerince,

Eğer insan isen şunu unutma,
Sözleri söyleyip sonrada yutma,
Sana tek tavsiyem yabana atma,
Hünkâr Hacı Bektaş Veli'yi çağır.

İkiside bir anda gelir ölümle ecel,

Ayrılmaz ikili pitbulla kangal,
Hiç kimse bunlara olmuyor engel,
Beş para etmez kanı hangaldan hangal,
Çayır köylü kangalla pitbul köpeği.

Şerfsizler suçluda olsa haklılar,

Sonuçta dünyada Allah'a kulsun,
En azından hak yerini bulsun,
Anlamadım anlayana aşk olsun,
İnsanları çözemedim bir türlü.

Yalakçılar ağasını şakşaklar,

La derse lo demez inadı inat,
İnatçılık bekirde olmuştur sanat,
Sağlamdır inadı ayrılmaz kenet,
La derse lo demez curacı Bekir.

Tokatlı niksarlı hemşerim tekten,

Gerçek varken yalan neden hak olsun,
Aç dururken neden kimi tok olsun,
Tek arzum insanlık imana gelsin,
Akıl almaz sorunlara isyanım.

Öz ve öz kardeşin kazar kuyunu,

Zenginle iç içe olursun kenet,
Dünya değilde muhanetten muhanet,
Görünenler yaşananlar açık net,
Zenginin peşinde ırgatsın Dünya.

Mazluma garibe hayelsin düşsün,

Senide benide tanıyan tanır,
İnsanlar acayip kalmamış onur,
Afacan kediler leşi kıskanır,
Hırsız karga tellal olmuş işe bak.

Çok şükürki senden iyi bu halim,

Budünyaya geldim diye sevinme,
Çile günler bekler boşa övünme,
Önce ağla sonradanda döğünme,
Örtmez yorgan ayağına dar senin.

Yer kalmamış karış karış parselli,