Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kendisini hoş gösterir millete,
Herkeste inanmış it oğlu ite,
Akıl ermez iki yüzlü illete,
Böylede nokta nokta çocuğu olmaz.

Bir gün olsun doğru yola gitmeyen,

Aheyliye sesli namaz kıldırdın,
Yüksek sesle mahalleyi yıldırdın,
İnsanlığı unuttun rafa kaldırdın,
Böylede sahtekâr İmam olurmu.

Bizler alışkınız ezan sesine,

Kargaların kan bürümüş dişini,
Kısa yoldan arar bulur leşini,
Hiç görmedik bir gün doğru işini,
Böyle olur şerefsizin tarifi.

Şer yoluna gitmekten hep haz alır,

Çekemez kimseyi şeytana uyar,
Sadece işine geleni duyar,
Hep bana diyerek nefsine yoyar,
Ben bilirim böyle olur dar gözlü.

Ayaklar altına almış şerefi,

Fazla diken değil batmaz bıtırak,
Hemen koşar gider takla atarak,
Bir yalana bin bir yalan katarak,
Böyle olur eğitilmiş yalaka.

Ağayı patronu senden kıskanır,

İnsanlığa insanlara karşı duyarsız,
Sevgi saygı bilmez Hepten ayarsız,
Sen bizi ne sandın namussuz arsız,
Gördüm ama böyle soysuz görmedim.

Önce hoş görülü ol geldik kapına,

Doymaz gözlü ne var ne yok hep çaldın,
Aldın ekmeğimizi elimden aldın,
Lanet olsun bu kadarmı alçaldın,
Ölme sürün buda az bile sana.

Gezide ölenler terördü hani,

Sende bir canlısın tanrı yarattı,
Hep nankörler dalllarını kör etti,
Virane dalında baykuşlar öttü,
Şimdi tek yaşarsın budaksız ağaç.

Yok idi kimseye zoru zararı,

Kendisi başlatır kendisi kaçar,
Belkide hedefi önceden seçer,
Eden bulur herkes ektiğin biçer,
Bu düzeni bozan çıban başıdır.

Çarpık düzen çarpık bize noluyor,

Ezeli ezelden yavuzdan eser,
Yezid fırsat bulsa kellemi keser,
Bu duruma karşı deki kim susar,
Bizler korka korka bu hale geldik.

Maraşta çorumda en son sivasta,