Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şen şakraktı hoştu iyi çocuktu,
Bana karşı yeli rüzgarı yoktu,
Gitti gelmez beni kaprise soktu,
Geriye bakmadan gitti garibim.

Kalbimde değeri bedel her şeye,

Mevki Bayramoğlu adıda Basın,
Kırılsın tabağın kırılsın tasın,
Yıkılsın makamın işte sen busun,
En Çok Gittiğime Yobaz Sevindi.

Her insan yerince ağadır beydir,

Ölünce toprağa giriyor beden,
Öyleyse yalan söylemek neden,
Hak Adalet eskidendi eskiden,
Görmedim Dünyada doğru iş yapan.

Bu gidişle ne dert biter ne keder,

Gelir geçer hayat sanki filimdir,
Dert çekersen can bedene zulümdür,
Haktan haktır bunun adı ölümdür,
Bir gün tek tek gideceğiz Dünyadan.

İyiler kötüler eli kanlılar,

Bu dünyayı yüklesemde sırtıma,
Ayak uyduramaz yaşam şartıma,
Hanım suya benzer evlat hortuma,
Bulanır ters yöne akarda gider.

Ne yaptım neyledim düşündüm biraz,

Ne el kaldı nede ayak,
Git başımdan sivri sinek.
Bu gece olsun yap bir kıyak,
Git başımdan sivri sinek.

Unutmam ikibin ondört mayısı,

İki ayaklı ite verme değeri,
Tembel ata vurma altın everi,
Nankördür o beş para etmez ciğeri,
Haset hesat olur hain mahlükat.

Bile bile inkâr eder olana,

Kalbi kinle dolu sözleri diken,
Mert dururken namertlere diz çöken,
İyi düşün şimdi dünyada iken,
Hakka can verirken bana güvenme.

Hak yolunda diz çökerim uyurum,

O günden bu güne yaş geldi kırka,
Belli yaşlanınca düşermiş hırka,
Adı üstünde ölüm taş koyar çarka,
Hakkınızı helal edin dostlarım.

Ne gerek var bu Dünyaya tapacak,

Güzelin sevdası kalbime indi,
Ne fark eder ayşe fatma ve döndü,
Huyu güzel olsun sonrada kendi.
Güzel olan sırma saçtan belli olur.

Kalbimin köşküne taze gül eker,