Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Üç kuruş uğruna kendini harcayan,
Her toplumda kendini adamdan sayan,
Yalan değil gerçek gözlerim ayan,
Çapulcuya patron diyen yalakadan usandım.

Kuyruk sallar salya döker ustadır,

Şerefsize can adıyor tapıyor,
Yakın kardeşine nispet yapıyor,
Kıyametse böylelerden kopuyor,
Sözüm yalakçıya vurdum duymaza.

Öküz gibi saman yiyip sap sıçar,

İnsanı yaşatan namusdur ardır,
Dünyada binbir türlü hal vardır,
Sadece bu dünya bizemi dardır,
Dünyayı yakasım yıkasım gelir.

İnsan olan renkten renge boyanmaz,

Diyecektim müdüre doldumu kotam,
Hele bir durunda derdimi anlatam,
Nasıl bir gidişat nasıl bir ortam,
Yalakçılar bana fırsat vermedi.

Elde değil dünyada şaşırmak şaşmak,

Kapı varken atlar telden,
Gayrı hiç düşürmez dilden,
Dua etki değilsin elden,
Olmaz böyle vay Mahmudum Mahmudum.

Ahmet abi ehli engin,

Cehennemdir kötü insanın harcı,
Her insanın Allah'a vardır can borcu,
Söylesende inanmazki inkârcı,
Yüce Allah'ın izni ile var olduk.

Sanki bu dünyayı baki sanarız,

Sabah işten geldim yattım yerime,
Hoca vaaz verir başlar yoruma,
Uyandırdı beni gitti zoruma,
Uyudum uyandım susmuyor hoca.

Hopörler sesini açar son ayar,

Ne bilir ne tanır hali üzgünü,
Allah bile sevmez nefsi azgını,
Sahiplenmiş insanların rızkını,
Yobaz itler bizden yalak kıskanır.

Din İman tanımaz haramı yutan,

Benden beter berbat halı,
Hesattır kalbi kin dolu,
Sanki babasının malı
Yalak kıskanır yalakçı.

Benle başa çıkamıyor,

Dünyalara duyursanda ününü,
Boş yere harcarsın geçen gününü,
Unutan çok İmanını Dinini,
Yaranmak için yalakçı olmakmı lazım.

Dostum için her engeli aşarım,