Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Harbi insan olmak benim muradım,
Ömür boyu doğru insan aradım,
Dikkatlerim üzerinde her adım,
Bu kadarmı basit yalan söylemek.

İki ayak üstünde sözde insan hesapta,

Zalime zorbaya kol kanat gerdin,
Garipleri görmezsin bu kadar kördün,
Haine hesada Cennet mekanı verdin,
İnkâr etme inkâr yalanmı Dünya.

Dost ararım bulamadım özlerim,

Uyanıklık yapar kendi halında,
İçi haset zehir vardır dilinde,
Kendisi boğulur yalan gölünde,
İki ayaklı yılan olur yalancı.

Herkesi kendine etmektir köle,

Sefil mide üç kuruşla avunur,
Gıybetine över hemde övünür,
Şerefsizler şerefsizi savunur,
Çoktur bizde Diplomasız Avukat.

Belgesiz avukat sallar boş kürek,

Dünkü çocuktaki bak şu hitaba,
Çok bilmiş cahilin sözleri kaba,
Sığmaz Dine İmana sığmaz kitaba,
Suratsız itin dili uzamış.

Alın terim ile veririm emek,

Bizim köyde iki tane ormancı,
Birisi resmidir öteki hancı,
Bizm köydekiler sen ile benci,
Orman benim kesme diyor ormancı.

Akıllı ukala çoktur kamberi,

Leş vermezsen azgın itin dişine,
Dostum diye parçalansan boşuna,
İki yüzlülerin gelmez işine,
Doğru dürüst dobra sözlü olursan.

Gidişat bu soran olmaz halını,

Gebzeden darıca beş yüz bir hattı,
Şairim durakta bir saat yattı,
Güzel memleketi kim böyle sattı,
Devleti sorumsuz Halkı şımarık.

Gebze bayramoğlu eren sitesi,

Yokluk nedir bilmez çünkü görmedi,
Ben gibi çilekeş hayat sürmedi,
Hakkın budur dedi henüz vermedi,
Devrem gırgır geçiyorsun benimle.

Hak istedim istemedim sadaka,

La derse lo demez geri zihniyet,
Nedir bu rezalet ne bu eziyet,
İç açıcı değil durum vaziyet,
Allah belanı versin desemde azdır.

Allak bullak oldu şaşırdık aklı,