Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ölümü sevmiyor cenneti sever,
Dünya boş der hergün cenneti över,
Madem öle çek git dünyada ne var,
Ölmeyince cennet görünmez hacı.

Her taraf cennettir hakka aşığa,

Ne güzel Türkiyem dünyada tekten,
Kim ne derse desin güzeldir çoktan,
Gelen gidenkendini alamaz şoktan,
Ne güzel Türkiyem Cennet köşesi.

Akdeniz karadeniz apayrı yeri,

Belki yazı belki kader,
Ağlar sızlar isyan eder,
Biri gelir biri gider,
Ömür biter çile bitmez Dünyada.

Yaşasan nolurki handa sarayda,

Güzel her yerde güzel,
Güzelliği kendine özel,
Hiç bana okuma gazel,
Çirkin ile günmü geçer.

Güzelde güzellik başka,

Uyanıkmış gibi akıllar veren,
Isıramaz ama it gibi üren,
Kendisini dev aynasında gören,
Çok çok Nokta Çocukları gördüm Ben.

Hep alışmış arkam sıra ürmeye,

Yoldaştır şeytanlar yoldaştır cinler,
Kin kibirli içten hesat insanlar,
Kendi söyler ancak kendisi dinler,
Hiç kimseye fırsat vermez çok bilen.

Ehli olan dinler cümle alemi,

Ben inanmam sahte aşka,
Özü başka sözü başka,
Bu kadarda olmaz laşka,
Çoktur ayarsız insanlar.

Çile hayattan ders almaz,

Kölemi var öyle dur derim ahmak,
Zordur şerefsizin gahrını çekmek,
Kolay değil geniş açıdan bakmak,
Heryerde diz boyu çoktur haksızlık.

Yalakalar el ardında gezerler,

Aptal sanma yobaz sen bu milleti,
Defederiz başımızdan illeti,
Türkün Bayrağını Cumhuriyeti,
Hiç kimse yıkamaz bunu bil bunu.

Türklüğü unuttu TC yi aldı,

Bu nesilin küçüğüyle büyüğü,
Kıraç dağın hırçın azgın geyiği,
Uzatmış saçını kesmiş bıyığı,
Bu nesile söz anlatmak zor Dostum.

Meydan okur oldu deveye pire,