Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hep diyoruz böyle neme ne gerek,
Yalakalar sanki çamurlu kürek,
Küfür ederim hepsine boyun bükerek,
Çok her yerde say say bitmez yalaka.

Nere gitsem çok yalaka her yerde,

Dünya kurulalı haktandır rota,
Boş yere dünyada it denmez ite,
Yaradanda değil yaradılanda hata
Her şeyin bir sonu sebebi vardır.

Var ise dünyada yaşayan ölü,

Dolmadı dünyada çilem dolmadı,
Azı buldum ama çoğum olmadı,
Lanet kader hiç yüzüme gülmedi,
İsyanım kadere sebep kör olsun.

Yaşım otuz dokuz ağırdı saçım,

Bu sözlerim eşe dosta yârene,
Lanet iki yüzlü hayat sürene,
Beş para etmeze değer verene,
Kardeşimde olsa selamda vermem.

Saysan bitmez görünenler çok işte,

Kimlğim cebimde ama sanmaki hürüm,
Sanar kulak duymaz gözleri körüm,
Adını boş verin koskoca birim,
Üç tanae çapulcunun eline kalmış.

İnatçılar asla vaz geçmez huydan,

Çoktur iki ayaklı meydan kedisi,
Hep böyledir yetmişinden yedisi,
Bu alemin yüz karası adisi,
Salya saçar şere koşar uçuklar.

Diyelimki olsada eşinle dostun,

Güneş olur baharıma yazıma,
Derde derman kalpte yanan közüme,
Kimse yetişemez benim hızıma,
Gökyüzü semada uçurur beni.

Ömür boyu hep olurum azabın,

Zengin bol bol harcar fakir gramla,
Garibanın işi olnaz haramla,
Yaşanmaz dünyada binbir dramla,
Üç beş çapulcunun elinde Dünya.

Fakir garibanın yoktur rahatı,

Helede o berak akan suları,
Saysam bitmez neleri var neleri,
Hoştur güzelleri naz cilveleri,
Baba yurdum unutulmaz memleket.

Sabah Güneşiyle her yer parlaya,

Sabah işten geldim yattım yerime,
Hoca vaaz verir başlar yoruma,
Uyandırdı beni gitti zoruma,
Uyudum uyandım susmuyor hoca.

Hopörler sesini açar son ayar,