Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan sarafıyım yaşım ellidir,
Yobaz itler tok sözlü kem dillidir,
Umutlanma aslın neslin bellidir,
Hiç boşuna taşa vurma kendini.

Kızılbaşa fırsat vermez karabaş,

Bıktım ben bu inekten,
Farkı yoktur sinekten,
Sözüm doğru gerçekten,
Tam bir süzme çocuğu.

Gelde gözlerinle gör,

Adı sanı bile yoktu daha dün,
Nedirki bu öfke nedirki bu kin,
Biri gelir biri gider velakin,
Zalimin zulmünü Tarih unutmaz.

Her yer şeytan doldu düzen bozuldu,

Kalkar yolumuza konulan setler,
Bir ölür bin doğar bizim yiğitler,
Kahrolsun meydanı boş bulan itler,
Geçer asır zaman sizede kalmaz.

Devlet malı babandan kalmadı miras,

Çaresiz dayandık sabır taşına,
Bu Dünyada malmülk her şey boşuna,
Mantık almaz akıl ermez işine,
Sonu yok anlamsız nasıl bir Dünya.

Yoksa kimin kimsen olmaz yanlayan,

Maraş Çorum Sivasta ateş yanarken,
Karga dalda kendisini birşey sanarken,
Helede başımızda şimdi bu varken,
Şimdimi geldi aklın başına.

Uzaksın kedere uzaksın gama,

Bir zamanlar derbederdi beterdi,
Karga gibi dalda leşe öterdi,
Yırtık yorgan döşeklerde yatardı,
Şimdi ise Bey oldu koyun Çobanı.

Biraz zor parasız adam olması,

Bir zamanlar babam dedem vardılar,
Berbat düzen gidişatı gördüler,
Şimdi soruyorum hani nerdeler,
Geçti zaman sıra geldi bizlere.

Geliş kapasıyla gidiş kapsısı,

Doğru yol dururken eğri yol tutma,
Namertlerden gelen lokmayı yutma,
Tek tavsiyem önce şunu unutma,
Sen sen olda şerefsize eğilme.

Aklı ermez kursaksızlar salaktır,

Nolur Tanrım sen kimseyi şaşırma,
Dermanı olmayan derde düşünme,
Doğru yol dururken ters yola sürme,
Arada bir şeytan girer içime.

Aptal olan gerçeklerin körüdür,