Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yoktur benim bir teselli verenim,
Hal hatırım sormaz eş dost yârenim,
Bozuk düzen tutmaz hayat trenim,
Kahpe Dünya sende şaşkınım şaşkın.

İyide olsam kötüde olsam gören yok farkı,

Gelde bu dünyada yaşa
Vur kendini taştan taşa,
Düzen bozuk baştan başa,
Gelen şaşkın giden şaşkın.

Hayat benzer toz dumana,

Dar günümde ortak oldun derdime,
Sıkıştığım yerde koştun yardıma,
Benden başka senin dostun var deme,
Bu dünyada senden başka neyim var.

Gelir geçer günler bitmez yarınlar,

Tatlı dillim bübül gibi ötersin,
Benim ile bir yastıkta yatarsın,
Başka gül koklamam bana yetersin,
Bu dünyada senden başka tanımam.

Gül dalında koku veren pürçeksin,

Merak edip düşme derde,
Gözlerine çekme perde,
Arama Şeyatnı her yerde,
Şeytan bizim başımızda.

İşi gücü hile düzen,

Kendi hatasını kendi görmüyor,
Gamsız düşüncesiz kafa yormuyor,
Söz veriyor sözündede durmuyor,
Sıkışınca kıvırıyor Şefilli.

Hep yaparım abi tamamdır diyor,

Göz açıpta gerçekleri görürsen,
Şaşmaz doğru dürüst yolda yürürsen,
Bir insana fazla değer verirsen,
Satar seni şımardıkça şımarır.

İyi günde beraber yer içersen,

Mantık almaz Bir acayip uyuzlar,
El üstünde gezer adam kesen yavuzlar,
Yalakçılar şerefsizi sıvazlar,
Şerfsizin yalakçısı çok olur.

Her toplumda gezer yüzsüz arsızlar,

Sen benim kalbimde tekten diyordun,
Yeter artık yeter beni çok yordun,
Hal hatır sordukça şımarıp durdun,
Bir gün olsun sevildiğini bilmedin.

Bir zaman kurmuştun gönlüme tahtı,

Zalim zorbaların öter borusu,
Uğraşmakla geçti ömrüm yarısı,
Sende çok galleşsin işin doğrusu,
Nedir bu hallerin şerefsiz Dünya.

Leş kargası leşi almış dişine,