Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yetişemez oldum çile geçime,
İkide bir ateş düşer içime,
Genç yaşımda aklar düştü saçıma,
Dünya zalim hayat beni yoruyor.

Yalan değil gerçek her şeyim ayan,

Bir gün olsun tek bir huzur vermedin,
Ben ermedim murada sende ermedin,
Arifeyi gösterdin Bayramı göstermedin,
Dünyayı burnumdan getirdin zalim.

Her şeyi tersine yapar zamansız,

Neyleyim Dünyayı neyle mal mülkü,
Akıllı ol iki ayaklı tilki,
Her şeyden önce sen şunu bilki,
Dürüst insan olmak senin elinde.

Her şey kalpten geçer temiz bir yürek,

Dünyada hayattan çok ders alırsın,
Çıkamazsın boğulursun kalırsın,
Gelenin gidenin olmaz bilirsin,
Düşenlerin dostu olmaz doğrudur.

Zengin olsan ardın sıra anarlar,

Gider önde asla geçmez geriye,
Yalanda olsa yön veriyor sürüye,
Hazırdır yanıtı bütün soruya,
Sana bana fırsat vermez kuralcı.

Ayar tutmaz kalmaz durmaz dengede,

Açtı gözlerini zannetti Cennet,
Akıllı insan dünyaya etmezki minnet,
Sen kendini yinede akıllı zannet,
İşte böyle geldi gitti efsane.

Bozuk zalim dünya düzen çarkı,

Çok gelme üstüme fazla aşırı,
Nasıl dersin bana kapı dışarı,
Bu söylemekte büyük başarı,
Bak şu densiz gavattaki dile bak.

Ora devlet malı babanın değil,

İyi bir dost varmı bana gösterin,
Hain sana çok konuşma sus derim,
Önce bana Allah versin isterim,
Fırsatçıya bayram olur dar günün.

Kapanır yüzüne bütün perdeler,

Tadı yok tuzu yok çekeriz cefa,
Zalimler zorbalar sürüyor sefa,
Bakmam kuru tantanaya boş lafa,
Şerfsizler gibi fırıldak Dünya.

Zalime zorbaya Cennetsin Cennet,

Bende herkes gibi sıradan kuldum,
Ne bir rahat nede bir huzur buldum,
Mecburu hayatın kölesi oldum,
Ömür geldi geçti fark edemedim.

Bitmez dert çileler Dünya bin halli,