Aşk mı dedim
Ve durmadan adını gerek düşte, gerek hayalde
Gerçekte gerek...
Suyu olsun
Ekmeği olsun
Eylenmeye de, söylenmeye de, toprağında tükenmeksizin daima hazır
Bu mavi sandığın su damlası
Tren binince camda üşüyen soğuğa kalacak
Diyeceğin neyse de gayrı
Yağmuru bekliyor bu yolculuk
Diyeceğin neyse söyle ve kurtul
Raydan aşmış
Kendi beybaşının insanca efendisi olamayanı
Hayat bu yönüyle talibi olanın yüzün güldüğü
Başkasının sadakalık heybesinde çırakçı tutmuştur
Gölgeliğine yelpazeleyen dalkavuk misalden ammennaya
Ve atının başına
Torba takıp çıkaran işlere ulak payı hizmetli
Al atlar...
Doratlar...
Kıratlar....
Dolu atlar....
Şallan kayaların serin su yüzünden yağmur damlıyorken
Uzak yaz çayırlarının kuşlara doğrusu...
Dağlara kaçak bir kunduranın
Çok içte tutulmuş nefesini felfelelenmiş..
Yol bilmez..
Halden habersiz, günden fellik fellik ırak
Resmen kendi gölgesinden sıyrılmış sızısıyla
Mühürsüz bir selamın peşinden sağnak sel yaman
Bugünden yarına
Yol bilene bir gecelik uykudur
Huzur içinde ağlara çengellere takılmadan kancasız bir düşü
Bugünden yarına amansız bir dileyiştir hayal edene
Çağlayarak akıp giden su
Bugünden yarına uzuuuun mu uzun boylu hayat
Adına ne dersen de, bu toprağına düştüğüm yolun
Sonu hep eksik kalacak olan senden başladığı sonsuzluk
Lodos yolu çınarlı han ve koşup gelen yağmur aralığı gencecik Nisan
Köze harlanmış demirlerin döşünü döven
Göğün sonsuz kucağından
kendini parçalarcasına kanatlarını üstüne gerdiği sorgusuz divanına
Ortamlara giriyorum
Havasını soluyorum
Duruyorum ki üstüm gece dolu yıldız
Başım toprak kokan gün güneşli gül ve gülistan
Yağmur diliyorum yağmur oluyor bulut
Ay diliyorum
Ölçüsünü kaçırmış karanlıklarda
Zifir…
sağda solda aptal bakarken
Bir bulut, bir yağmur,
Bir, ikisibirden suyun dibi bir bulanık, bir pusbulanık ki;
Kaç kulactı ozamana kadar yaşadıklarımı iflahı yok...
İndim bir kuyu dibine
Kuyuya sessizliğin gölgeleri düşmüş diye
Avunmak
Ay ışığı kadar tenha ve yalnız
İn aşağı
Çık yukarı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!