Bir şiirlik canım var
Mısra mısra hüznünden
Kalemde yolculuğum
Beyaza doğru sona
Adın adın yorgunum
Bir veda şehriymiş gözlerin
Avuç avuç gözyaşı döktüren.
Ellerin hasret kokarmış hep.
Anlamalıydım anlamalıydım
Durun bi' daha sarılayım deyip
Dönüp dönüp sarılmandan.
İçimde bir köşe bulup
Sığınıyordum umutlarımın içine.
Ninniler söyleyip içime
Demleniyor, dinleniyordum derinliklerde.
İyi ki diyordum iyi ki
Sağlamdı sol yanım
Bütün hikayelerim yarım kaldı...
Ve ben anladım ki:
Rabbim hepsinin ahirette devam etmesini istiyor.
Kim istemez ki
Hikayesi burada son bulmak yerine
Ahirette devam etsin?
Dünyaya evim demezken
Seni, evimdir dedim
İki göz odamdın
Biri gönlün
Biri kalbin
Ben, kalbinde uyurken
Alevler içinde yar resmin
Ellerim ateşe bulandı
Yerime yağmurlar ağlasın
Beni şiirler tutuklasın
Kimse kimseyi suçlamasın
Mevzu derin
Aklımın ipiyle kuyuya ineceğim
Yüreğini bağlayıp
Şiire çekeceğim
Sayfa alnının akı olmalı
Ne yazılacaksa
Kalbim beni sana sormuş
Gelmedim
Aşkın firarisiyim
Bilinmedik bir adresteyim
Kalemime şiir doldurdum
İçmekteyim
Bir damla kadarım aşkın evrenine
Bırakıldım çoşkun ummana yetmeye
Ey ömrüm, bilmesem de ulaşır mıyım
Yoluna düşmüş yılmaz bir karıncayım
Ah, ne kadar da minnacık adımlarım
''Hiç tanışmadığımız zamana gitmek''
Üstüne yağan gözyaşlarım altında mı
Kalemin, vicdanına kazıdığı ismimle mi
Etrafını saran aşkın ordularıyla mı
Kalp oyuncak değil!..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!