Elini ayağını çekmiş gece
Hüzün sokaklarda at koşturuyor.
Gözleri dolmuş göğün
Birazdan başlar yağmur.
Sen yine toprak mı kokacaksın bana?
Bu hikayede bir yanlışlık var.
Bayram gelmiş,
Duygularımızın evinde
Odaların camları kir içinde
Perdeler desen gri
Dantellerin üstü tozla örtülü
Yığılan bulaşıklar dertlenmekte
Ah serseriyim
Ah derbederim.
Nerede kiminle değil
Bir tek seninleyim.
Her sabah çiğ düşüyor kirpiklerime.
Ah çilekeşim
Hoca sela vermiyor da
Canın öldü diyor sanki.
Gözyaşım dökülüyor minareden.
Sokağımı insan seli alıyor.
Yolun ortasında kanat çırpıyorum ardından.
Adını haykırıyorum bi' bi' daha.
Can evine kar yağanın teni kefen soyunur.
Günlerce süren ölümünün ardından,
Bir amaca tutunarak dirilmektir başlangıç.
Bugün yanındayım diyenler yarın yanında olmayabiliyor,
Sen senin yanında olacaksın her bir başlangıcınla.
Düştüğün yerden tekrar ayağa kalkmak zordur elbet.
Bu hüzün bitmez,
Ben dünden daha sarhoş.
Karşımda hayalin oturuyor.
Bir çift siyah zeytinim gözlerin.
Her uyandığımda yokluğun çoğalıyor.
Kimler kimler yaşamıştı bu yerlerde;
Bir baktım da,
Üstü açık mezar olmuş evler.
Dile gelen viranenin
Duvarındaki iki kardeşin resmi
Derinden bir ahh ettirmekte.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!