Herkes şarkı dinler, söyler.
Şiir okuyor mu?
Sen ondan haber ver.
Adıyla başlayan satırı
Beyaz bir sayfaya koyup
Şiir karın doyurmuyor diyenlere:
Şiir yürek doyurur.
Benim
Midemden çok yüreğim acıkıyor...
Bir gün dünya tarihi diyecek ki:
İnsanlar evim dedikleri kafeslere hapsoldu.
Hayvanlar dışarıda
İnsanlar içerideydi.
Ki bunca suçu
Hayvanlar değil insanlar işlemişti.
Her yazdığım sana değil
Bunu sürekli izah mı etmeliyim?
Son şiirler sana değil
Yaşadıklarım, gözlemlediklerim
Tanıdıklarımdan ortak çıkarım edindim
Biraz da resimden esinlendim
Seni Bir Saniye Unutsam Kalbim Kırılır
Şimdi sen baharsındır çiçeklerinde
Kim bilir nasıl bebek kokuyorsundur yine
Yağmur yıkıyor
Güneş kuruluyordur tenini
Dediler ''baban ölmüş.'' dağım yıkıldı.
Dediler '' annen ölmüş.'' dağım yıkıldı.
Dediler '' evladın ölmüş.'' hem dünyam, hem ömrüm yıkıldı...
Zamanla, kendine hem anne, hem baba olabiliyorsun.
Lakin, evlat söz konusu olunca, ölü biri oluyorsun...
Kalemim
Ayağın kırıldığında
Beni şiirle vursunlar
Bizi dağların kilimine bıraksınlar
Başımı kalbine yaslasınlar.
İçine kendini aramaya çıkan
Bir daha dönmezmiş bu dünyaya...
Bazı insanlar sadece dünya...
Bu acı da boyumu kat kat aştı
Hüzünlerim bulutlara boy attı
Gözyaşı sular altında bıraktı
Halsiz kaldı kırık kanadım, Rabbim
Kirpiklerimde boncuk boncuk koptum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!