Kimse söylememiş sana
Ne çok şiir ettiğini
Paha biçilemez cümleler duymamış kalbin
Ucuz sevmelere incinmişsin
Başucuna hep kuşlar konsun
Tüyleri baş yastığın olsun
Cıvıltıları ninnin olsun
Toprağın süt çocuğu adam
Yağmurlar toprağına çoşsun
Bir müzik eşliğinde
Acımı da ağrımı da alıp
Bu dünyadan çıkıp gittiğimi
Ancak bir şiir anlatabilir.
O esnada
Hiçbir şey yapmayıp ''sadece şiir yazsam'' dedim. ''Zaten öyle yapıyorsun'' dedi.
Bu durum sadece bir aylığına öyle oldu, çünkü sağ ayak serçe parmağım kırıldı küçük bir çarpma sonucu.
Ayağım diz kapağına kadar alçıya alındı.
Basmak yasak. Mecburi durumda topuğuma basarak yürüdüm.
Şiir için kocaman bir zaman çıktı bana.
Ne vakit çekip gitsem
Şiir denen evrene
Dünya tüyden bir elbise
Mümkün olsa da hiç dönmesem
Ruhumun dinlendiği tek yerden
Uçarak geçip gitmekteyim içimden
Şiir denince:
Şiir hayattır, hayatın içinde yaşananlardır acısıyla tatlısıyla; iyisiyle kötüsüyle.
Hiciv bir şiir yazarsınız, biri çıkar ''bana mı dedin tarzında bir üslup takınır, hesap sorar gibi bir tavırla...''
''Aşk Ruh İlmidir Nefsani Değildir'' şiirimdeki eleştirdiğim yanlışları, ne yazık ki binlerce insan yapmakta! Ben, genel olarak, aşkın bu olmadığını şiirle eleştirdim.
Yanlış yanlıştır, hangimiz yapıyor olursak olalım, buna ben de dahil! Eleştiriden rahatsız oluyorsan, sorun kendinle ilgilidir! Kendini eleştirmek diye bir olgunluk var mesela! Ben kendimi çok güzel eleştiririm yanlış yaptığımda!
İsrail, milyonlarca Filistinliyi katletti! İsrail alınmasın diye eleştirmeyelim o zaman. İsrail de kendince haklı ya, çünkü kendini öyle görüyor!
Şiir saati bu saatler
Hüzzam makamında
Sayfa siyah, kelimeler beyaz
Alna değse, ter düşecek
Gece heceye hizaya gelecek
Sil söz yaşını uykun görecek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!