Ömür dediğin sabah ile akşam arası.
Bir gün ölüm uykun gibi gelecek aniden.
Sırra kadem basacak yaşadığın ne varsa.
Ve sen gözyaşlarıyla silinip gideceksin...
Mercedesim deyip
Üstüne bindiğin sopan
Bir çift kanadın.
Anan seni
Kadir gecesinde doğurmuş
Yüreklerimizin saf çocuğu.
Hep, sen güçlüsün dediler...
''Seni iyi gördüm'' dedi, dediler...
Bağrımdan bir can kopmuş
Nasıl güçlü, nasıl iyi olabilirdim?..
Bunların söylenmesi bir merhametsizlikti!..
Bana insandan değil, merhametten söz edin!..
Kalbin dinleyicileri;
Vuruldu gökyüzü,
Sevgiliyle karışık kan kaybında!
Sağanak sağanak can yangını yağıyor,
Renkler kana bulandı.
Saatlerin başı dönmekte,
Bu şarkıyı söyleyen kadın çok özel olmalı.
Kirpiklerinden yağmur da yağıyordur.
Kim bilir kaç dua ıslanmıştır avuçlarında.
Muhakkak hep beklediği bir yerde vardır.
Kefenden karlar da yağmıştır saçlarına.
Sesini sonuna kadar açtığına göre,
Gözlerinde aşk var
Bakışında hüzün
Duruşunda hasret
Upuzun.
Bırak dağılsın saçların
İliklerine kadar işlesin rüzgar
Bazen
Kalemimi elime alıp
Gelmişten geçmişten
Kendime
Derin bir kuyu kazıyorum
İçine düşüyorum
Bulutlar yüreğimi göğe çizmiş
Kapısını kıbleye doğru açıp
Ömür nice sarsıntılar yaşarmış
Dünyaya aldanışa maruz kalıp
Pişmanlıkta yanmadan arınılmaz
İçimdeki ayaz
Seni beklediğim
Sol yanımdaki pencereye yağan
Aralıksız kardan.
Söyle!
Hangi ağacın dalındasın?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!