Yaşamdan sonrasının koca bir hiçlik olduğundan eminim.
Karanlık, doğduğu yere dönen bir nehirdir.
Nefes biter, ses susar, beden toprağın eski diline karışır.
Ama doğum...
Sen şimdi alışveriştesin ya,
bakındığın raflarda ben de varım.
Haydi, al beni!
Bir bardak,
bir vazo,
Bir gün, bir kadın
gözlerimin içine baktı
ve
bende,
kimsenin ulaşamadığı yere ulaştı.
Bir kez yaşıyorum!
Bunu da hırsın karanlık dehlizlerinde,
çıkarın çarpık terazilerinde,
yalanın kirli aynasında tüketmek istemem.
Bir kez yaşıyorum!
Büyük sözlerim yoktur benim.
Bir kıvılcım kadarım
gecenin karşısında.
Ne sarayların kokusu sinmiştir üstüme
kurulmuş saatli bir bombada
yelkovanın peşi sıra
bir akrep umursamazlığıyla
ayrılığa koşan bu yaşamda
ayrılmak neye yarar
kavuşmak neye
Gittim.
Bir daha dönmemek üzere
çıkardım içimden seni
her parça,
etimden kopan bir anıydı.
Bu dünyada başkasının acısına alışmakta daha büyük bir kayıp yoktur.
Oğul
Bu çağ yarım kalmış cesaretleri ilk kutuda boğar
Alevden hançer değilsen,
sakın sokağa çıkma.
Ama gün içinde
bir çift göz,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!