Utanç,
göğsümde sakladığım bir kuş,
kanatlarıyla kaburgamı ayırıyor.
Demek ki bütün kapılar kapanmamış.
Acı,
kar altında unutulmuş bir kök
içimde suya uzanıyor
Demek ki hâlâ baharı tanıyan bir yerlerim var
Her sızı
usulca aralıyor külü.
Eğilip bakıyorum;
küçük bir köz,
rengini geceye teslim etmemiş
Her başımı eğdiğimde
içimde biri
yavaşça yüzümü yukarı kaldırıyor .
Kayıt Tarihi : 12.07.2025 21:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!