Aşk,
bir sabah gibi gelir;
uyanmamış şehrin
kirpiklerine konar.
Ne kapıyı sorar,
ne izin ister yürekten;
Aşk
Mutlu anlar yaşatır sana,
bundandır
her çağrısına koşarak gitmen
Kalbinin elinden tutar,
düşüncesizce değil,
Aşk, gece yarısı ansızın
bir ismi gülümseyerek anmaktır.
İnsanın, kendi içinde kurduğu bütün kuralları
tek bir bakış uğruna yıkmaktır.
Çağımızda aşk,
teslim olmuş yüreklerde tutsak edilmiştir.
Bu sebeple insanların çektiği aşk acısı değil,
aşkın acısıdır.
Sonbahar gitmekle kalmak arasında,
sokakta bir kadın,
saçındaki tarakla
gökyüzünü saçına bağlıyor.
İçimdeki ses:
"Adımları hızlı at,
Onlar yürüyünce
yol, onları tanıdı
Her düşen,
zamanın kaburgasına saplanmış bir yaraydı;
her yara,
Ölüm fikri,
sırtıma yaslanan bir gölge,
yolun sonunda bekleyen sessiz bir liman.
her an kapanabilir gözlerim
işte bu yüzden
her bakışa biraz daha uzun,
Dur.
Bu yorgunluk kimliğin değil;
üstüne çöken yılların
emanet ağırlığıdır.
Düştün diye yere ait değilsin.
Toprak,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!