Salim Diyap Şiirleri - Şair Salim Diyap

Geçmişte uyuyan bir eve çocukluğumu ziyarete gittim.

Yastığının altına bir bayram sabahı koydum.

Yanına ipi hiç kopmayacak bir uçurtma bıraktım.

Yanımdaydın,
güne açan çiçek gibi,
banaydın.

Sesine sarılan gün,
bilinmez bir dünyadan

Bu coğrafyada ölümün bütçesi yoktur.
Bir annenin öfkeli gözleriyle tartılır yoksulluk,
bakışlarında çürür gelecek.
Bir damla umut,
iki lokma korku,
üç vakit susmak:

Yaşanmamış bir hayat,
her gün sinsi bir yaradan sızar içine insanın.
Bir acısı vardır ki ne dillenir ne susar;
her sabah yeniden kabuk bağlar,
her gece sessizce yeniden kanar.

Kalbinde
henüz gelmemiş birine
bir yer bırak.

Kışın
bütün odunlarını yakma;

Meraktır,
ardı ardına dizen sendeki beni.

Soru sorma, yalan söylerim;
tanırsan gün ağırır,
yanından erken giderim.

Bir kadının başını dayayıp
uzaklara dalmadığı
o pencereleri
ne diye yaparlar,
bilmem ki.

Sen duvarların ardına sığınsan da dışarıda rüzgâr yaprakları sürükler.
İçeride de bir yokluk eşlik eder sana.

Kimse oturmasa da oraya, düzeltirsin boş sandalyeyi.
Biri gelecekmiş gibi biraz daha sokulursun masaya
.

kurulmuş saatli bir bombada
yelkovanın peşi sıra
bir akrep umursamazlığıyla
ayrılığa koşan bu yaşamda
ayrılmak neye yarar
kavuşmak neye

efkarım demini alırken alev dudaklarında,
mey niyetine içtim gözlerindeki ışık hüzmelerini.
dokunuşlarımda canımı soluyan tenin
gittiğin yollardan geri dönme vaktidir.
bir yavru ceylanın düştüğü yerden,
doğrulup kalkmasıdır gülümsemelerin.