gittin
içimi dökmek için
sana yazamadığım şiirlere vurdum kendimi
yoruldum
almak istediğin her şeyi
"Güzellik sende, aşk bendedir." dedi şair.
"Benden sana izin, sev sevebildiğin kadar." dedi Nazım.
"Aşka amin." dedi Ozan...
Yaşam sana her zaman kendini ifade etme olanağı sunmaz.
Sen, yaşadığından çok hayal ettiğinsin
Sen, dışındaki sen değil, içinde ki sensin.
Sen, kendine hissettirip başkasına hissettiremediğinsin..
Söylenecek söz söylenmeli elbet!
Bitmeli de her şarkı tadında.
Yad etmek ne çare,
giden gitmiştir bir kez.
Her gönül kendini yad eder aşk helezonunda.
Sevgilerse herkes için biriktirir,
Çocukların bulduğu çok eski bir dildir ağlamak.
Bütün dillerin de üstünde herkesin anlayıp konuştuğu...
Ne zaman ki sözcükler yetmez içimizdekileri anlatmaya,
İşte o zaman başlarız gözyaşlarımızla yazıp hıçkırıklarla konuşmaya...
Beni ne sensizlik öldürecek,
ne bu vazgeçilmez hallerin,
ne de ardıma taktığın o büyülü hüzün alayı.
Beni, kalbimi değil sabrımı sınayan bu coğrafyanın arsızlığı öldürecek:
bunca gam, kedere dönüp bakmadan akan nehirler,
dağların taşıyamadığı kederi taşıyan,
Kullanılmamış cümleler gibi,
Bir köşeye bırakılmışız.
Kimsenin ağzına yakışmamış,
İçten içe yanan sözleriz.
Adımız anılmadan yaşadık,
Seni bizden aldılar ya!
Hüznün elleridir okşayan gölgeleri
Kiltliyorum dislerimi
ateşi harcanıyor
yaşam denen bu cehennemin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!